Στο παρόν post, postάρονται δΓυο φωτογραφίες από τη συνέντευξη Τύπου τής Julie και των Licks στο Λιμάνι, στην Αποθήκη Γ(-τα, δεν δούλευαν τα ηχητικά συστήματά τους!), στο πλαίσΧιο των εκδηλώσεων τού Φεστιβάλ Κινηματογράφου.
μη χειρονομείς, ju. μας πείθεις.
[ από τηλεοπτική συνέντευξη αμέσωζ μετά τη συνέντευξη τύπου και υπογραμμού ]
Οι φωτογραφίες δΓιανθίζονται (δΓιανθίζομαι, λουλουδΓιαστό ρήμα αθάνατο και πάντα πρόθυμο να εξυπηρετήσει γραφΧιάδες που βΓιάζονται και αποφεύγουν το εμπλουτίζομαι και το -μπλιαχ- γαρνίρομαι, τώρα που το σκέφτομαι, θα μπορούσα να είχα γράψει και ραίνονται αντί τού δΓιανθίζονται, κλείνει η παρένθεση) με δΓιάφορα λογάκια, πάντα για την πληρέστερη ενημέρωση των αναγνωστών τού ιντερνετικού μαγκαζίνου τούτου. Το οποίο σκόραρε ρεκόρ-επισκεψιμόητας-από-καταβολής-του, χτες Τρίτη28Νοε06: 98 χιτς. 98 γιουνίκς. Α, ρε Τζουλιέτ, το μπλογκ μας σου χρωστά χάρη.
Όχι, δεν αστΧειευόμαστε ειζ βάρος των Φεστιβαλικών: Η Τζουλιέτ δεν άκουγε από τα ακουστικά της, και σύντομα αναγκάστηκε να απαλλαγεί από αυτά. Στην πορεία, άρχισαν οι μικροφωνιζμοί, ευπρόζδεχτοι από τυχόν παρόντες οπαδούς των Jesus Mary Chain στην αίθουσα, υποθέτω. Μικρόφωνο σε όσους υπέβαλαν ερωτήσεις στη lovely lady μας ερχόταν καθυστερημένα, αλλά ερχόταν (για να μην παραθέτω μόνο τα λάθη, να αναφέρω και τη θετική πλευρά). Οι τσουχτεροί θα μιλούσαν για ημιγελοιόητες και απροετοιμασΧιές. Εγώ κρυφογέλασα και είπα: ελληνιζμοί και δη νεοελληνιζμοί.
παρότι το αύρα δεν έβαλε φράγκο για το gig των ju-licks στην αποθήκη (του μύλου)...
[ εδώ, πάντως είμαστε στην αποθήκη τού λιμανιού ]
to party or not to party
Λίγο μετά τη συνέντευξη Τύπου στη ΛιμανοΑποθήκη, ανταλλάξαμε δΓυο στα όρθΧια κουβεντούλες με τον Ed Davis (ντράμερ των Licks, δεν μοιάζει με τον Dave Grohl στο πρόσωπο;) και τον Κemble Waters (έναν από τους κιθαρίστες τού γκρουπ). Πολύ ευγενικοί και προσηνείς και οι δΓυο. Χάρηκαν που η Πα.Οι.ΔΓια. έχει αγκαλιάσει τουζ Λιξ, και επενδύει πάνω τους (ραδΓιοφωνικό και φυσικό) χρόνο. Χαμηλών τόνων ο Ed. Ίσως και μαζεμένος, συνεσταλμένος. ΠΧιο αυθόρμητος και χαμογελαστός ο Kemble. Έτσι τους ψυχανέλυσα τελοσπά. Και τι μου λένε οι παίδαροι (όχι στα ελλίνικος, βεβαίως!); «Τι να παίξουμε απόψε στο λάηβ; Μήπως πρέπει να παίξουμε λίγο πΧιο μαλακά, επειδή θα υπάρχει μια ευρύτερη γκάμα ακροατηρίου; Τι λάηβ θα είναι αυτό; Θα είναι μισοί από το Φεστιβάλ, και μισοί που μας ξέρουν;» «Εμείς περιμένουμε να βαρέσετε άγρια», τους απαντώ, «αδημονούμε να ζήσουμε το πάρτι σας!», κάπΧοιος τους φωνάζει για το φωτογραφικό σέσΧιον πίσω, έξω, δίπλα από τη θάλασσα, στο Λιμάνι, ανταλλάσσουμε χαιρετούρες και χαμόγελα, και οι παίχτες παίρνουν την άγουσα για να τους απαθανατίσει Η φωτογραφική φακός. Να πώς τους τσάκωσε η φακός, χάρη στον m.hulot: http://mhulotsnothingdays.blogspot.com/2006/11/blog-post_26.html.
coffee is the drug (?)
Βέβαια, δεν το έλεγε έτσι ο Μπράιαν Φέρρης, μακρινός εξάδελφος του Κώστα Φέρρη, του γνωστού σκηνοθέτη. (Παντού υπάρχει μια σινεφίλ δΓιασύνεδεση ασούμε, ε;). Εκείνος (ο Μπράιαν Φέρρης), τραγουδούσε: ‘Love is the drug’. Aλλά μάλλον δεν θα είχε υπόψιν του τον m.hulot. O συνάδελφος μπλογκεράς, σε σχόλιό του στο μπλογκ μας, για τον οποίο και τον ευχαριστούμε πολύ, διηγείται ενδιαφέροντα παραλειπόμενα, σχετικά με το …φαρμάκωμα της J. Η προσωπική κρίση και δΓιαίσθησή μου, πάντως, είναι ότι η Juliette ΔΕΝ καταναλώνει αυτό που στην Ελλάδα έχει επικρατήσει να λέμε ναρκωτικά. Στη συνέντευξη χΤύπου, δεν έπινε παρά νεράκι. Το ίδΓιο και πάνω στο σανίδι, εν ώρα δράσης. Και την έχω για αρκούντως έξυπνη, ώστε να καταλάβει ότι τα λεγόμενα ναρκωτικά και η χρήση τους συνιστούν παράγοντα δΓιάλυσης ενός γκρουπ. Και αρκούντως φιλόδοξη, για να θέλει να κρατήσει το γκρουπ της ενωμένο, ώστε να σκοράρει επιτυχίες, όχι ναρκωτικά. Εν ολίγοις, με πείθει όταν δΓιατυμπανίζει δώθε-κείθε στα μίντΓια ότι παραμένει χρόνιαααα καθαρή από ντραγκς. Τα ναρκωτικά, ξέρει άριστα η Τζούλι, είναι για να τα πάρεις. Όχι για να τα παίρνεις. Δηλαδή: αληθεύει πιθανότατα η δήλωσή της στους τύπους τού Τύπου τού περΓιοδικού (του δΓιεθνούς): ότι αναγκαία και ικανή συνθήκη για προσληφτεί κάπΧοιος στους Λιξ, αποτελεί το να μην πράττει drugs. Ωστόσο, ας τσεκάρουμε με τη δέουσα προσοχή τη μαρτυρία τού m.hulot. Ίσως μερικά κορίτσΧια να μαστουρώνουν με νεσκαφέ, πού ξέρεις; Και –όπΧοιος θέλει το πιστεύει- εγώ κάποτε είχα πάει στΗ νοσοκομείο, από μια ημικρίση (μπορεί και κατά φαντασίαν) από νεσκαφέ! ΟD!
να συνεχιστεί ή να το κόψουμε εδώ δΓια παντός;
