ΦΛΕΒΑΡΗΣ 2008: τι μήνας!

ΙΣΑ ΠΟΥ ΕΧΕΙ ΑΡΧΙΣΕΙ Ο ΦΛΕΒΑΡΗΣ ΤΟΥ ’08, ΚΑΙ ΤΑ ‘ΔΙΑΜΑΝΤΙΑ’ ΔΕΙΧΝΟΥΝ ΤΑ ΔΟΝΤΙΑ ΤΟΥΣ: Τρίτη, 05 Φεβρουαρίου, πρωτοσκάει μύτη στην playlistα μας μια αποκλειστικότητα από τη Νορβηγία (να την ανακηρύξουμε δεύτερη πατρίδα μας, να τελειώνουμε;). Το τραγούδι ‘Ιt Sucks’ (which, by the way, doesn’t suck at all), σταλμένο στην εκπομπή από την ίδια τη δημιουργό και ερμηνεύτριά του, την Katrin Romøren, που θέλει ο κόσμος να την μάθει ως Pale. Από μάς, κανένα πρόβλημα. Pale την εκφωνούσαμε, κάθε φορά που την μεταδίδαμε. Και ήταν δεκάδες φορές.

Παρασκευή, 8 Φεβρουαρίου: νέα είσοδος στη λίστα μας το ‘Μore Barn - A Tribute To Neil Young’, το οποίο έχει κυκλοφορήσει (στις ΗΠΑ) στις 4 Δεκεμβρίου 2007. Εδώ, την παράσταση κλέβει μια αλήτικη και «βρόμικη» ανάπλαση του ‘Sleeps With Angels’ από τον Steve Wynn. To μενού τής βραδιάς συμπληρώνεται με την προσφορά δωρεάν προσκλήσεων για το λάηβ τού μεγάλου Νικ Γκραβενίτη στο ΞΥΛΟΥΡΓΕΙΟ (8Φεβ08).
Τετάρτη 13 Φεβρουαρίου. Το δωράκι τής βραδιάς: Δωρεάν είσοδος για τη συναυλία τού Θάνου Κρίνου στο ΞΥΛΟΥΡΓΕΙΟ (14Φεβ08).
Παρασκευή 15 Φεβρουαρίου. Οι τζαμπατζήδες συναυλιάκηδες έχουν την ευκαιρία να κερδίσουν από τα ‘διαμάντια’ προσκλήσεις για τις συναυλίες Raining Pleasure στο ΞΥΛΟΥΡΓΕΙΟ (15Φεβ08), Lost Bodies στο Eightball (16Φεβ08) και Wishbone Ash στο Principal (15Φεβ08).
Πέμπτη 21 Φεβρουαρίου. Έγινε η αποκλειστικότητα συνήθειά μας; Μμμ, πες το κι έτσι, αλλά, εν προκειμένω, λόγω συναισθηματικού δεσίματος με τον Steve Wynn, αλλά και λόγω ειδικής φύσεως (1000, αριθμημένα, ένα προς ένα, με το χέρι, αντίτυπα!), δεν γίνεται να περάσει απαρατήρητο το ‘Live in Bremen’. Το διπλό σιντί, με τίτλο ‘Live in Bremen’, ηχογραφήθηκε το 2003 για λογαριασμό γερμανικού ραδιοσταθμού, unplugged και ημιunplugged, στα σημεία που επεμβαίνει το συνεταιράκι τού Steve, και κολοσσιαίος κιθαρίστας, Jason Victor. Πωλείται μόνο στις συναυλίες τής εν εξελίξει ευρωπαϊκής τουρνέ τού Steve (στις 22 Μαρτίου, στη Θεσσαλονίκη), και από τον γουεμπικό οίκο τού ανδρός, www.stevewynn.net.

Mε το που θα μπει το 24ωρο της Παρασκευής 22 Φεβρουαρίου, οι συνακροατές τού 95,8FM και των ‘διαμαντιών’ θα ζήσουν στιγμές σπάνιου πάθους, καθώς ο Κώστας 2L8 Bοζίκης βγάζει κομμάτια ψυχής, παίζοντας στο πιάνο και την (αβυζμάτωτη, ακουστική) κιθάρα, και φυσικά τραγουδώντας τρία τραγούδια του. Όσοι έχασαν το λάηβ τού Βοζίκη στο στούντιό μας έχουν τη δυνατότητα να αναπληρώσουν εν μέρει το κενό, ακούγοντας τα ηχογραφημένα τραγούδια στις εκπομπές μας αυτόν τον καιρό. Ένα live-in-the-studio radio session - ορόσημο, και μια συνέντευξη απολαυστική μέχρι το μεδούλι.
Το ίδιο απολαυστική (αν όχι περισσότερο) και η μοναδική συνέντευξη της μοναδικής Σαβίνας Γιαννάτου. Τηλεφωνικά και «ζωντανά» στα ‘διαμάντια’ της Τετάρτης 27 Φεβρουαρίου. Ντόμπρα, ανεπιτήδευτη, χωρίς να πουλάει πόζα, η Σαβίνα άφησε τα ίχνη της σε όσους τυχερούς την παρακολούθησαν. Τυχεροί και όσοι εξασφάλισαν προσκλήσεις για τη συναυλία της στο ΞΥΛΟΥΡΓΕΙΟ (27Φεβ08) με τον Φλώρο Φλωρίδη. Την ίδια βραδιά, ξεκινάμε τη μετάδοση από το πρόγραμμά μας του νέου δίσκου (‘Mind Your Step’) των από χρόνια χαμένων από τη δισκογραφία Aθηναίων Echo Tattoo.
Πέμπτη 28 Φεβρουαρίου: ντεμπούτο στην εκπομπή τού ‘White Room’, των Big Sleep Acoustic, ενός ποτισμένου στη μελωδία unplugged άλμπουμ, με την υπογραφή-εγγύηση ενός γεννημένου τραγουδοποιού. Του Stefan Schwerdtfeger.
Παρασκευή 29 Φεβρουαρίου: Αποχαιρετάμε τον Φλεβάρη, αρχίζοντας να παρουσιάζουμε δύο ακόμη αποκλειστικότητες. Το ‘Cinnamon Girl - Women Artists Cover Neil Young For Charity’, και το ‘Dig For Fire - A Tribute To the Pixies’, δύο πρόσφατα αφιερώματα, που αξίζουν μια θέση στη λίστα μας, πέρα-για-πέρα. Tαυτόχρονα, χαρίζουμε δωρεάν είσοδο για τις συναυλίες τού BD Member (29Φεβ08) και του Sivert Madrugadou και των Dr. Feelgood στο Principal, και οι δυο το βράδυ της Πρωτομαρτιάς.

Γιάννης Γ. Σημαντήρας

Χωρίς τα ταχυδακτυλουργικά τού Οδυσσέα Ράπαντα στην κονσόλα το βράδυ με τον Βοζίκη στο στούντιο, και χωρίς τον θαυματουργό φακό τού Νάσου Αβδαρμάνη το ίδιο βράδυ (βλέπε φωτογραφικό στιγμιότυπο από τη, χμ, φάση), οι χαρές που νιώσαμε μες στον Φλεβάρη τού Οχτώ, θα ήταν ασφαλώς χλομότερες. Κατωτέρας ποιότητος χαρές. Τους χρωστάμε. Ισοβίως.

Σαβίνα Γιαννάτου, Φλώρος Φλωρίδης Τετ27Φεβ08, Μύλος

ΓΡΑΦΕΙ ΚΑΙ ΦΩΤΟ-ΓΡΑΦΕΙ Ο ΝΑΣΟΣ ΑΒΔΑΡΜΑΝΗΣΣυναυλία για μια φωνή και ένα όργανο ή συναυλία για δύο όργανα; Όπως και να το δεις, όταν στη θέση της φωνής είναι η φωνή της Σαβίνας Γιαννάτου, και τα δύο ισχύουν. Οι συναυλίες της αποτελούν μια ιδιαίτερα παράξενη και ιδιότυπη μουσική αλλά και ηχητική εμπειρία. Η φωνή της δραπέτης από το τυπικό πλαίσιο της απόδοσης λέξεων σε τραγούδι. Αργέχονοι φωνητικοί ήχοι, άναρθρα λόγια, κραυγές και ψίθυροι, γρυλισμοί και ανάσες, στίχοι σε μια γλώσσα η οποία είναι εντελώς αυτοσχεδιαστική τη στιγμή της συναυλίας και πηγάζει κατευθείαν από το υποσυνείδητο της Σαβίνας. Φωνή αξιοζήλευτη και αβίαστη, τεχνική αρτιότατη και ερμηνείες υποδειγματικές. Ο Φλώρος Φλωρίδης στο σαξόφωνο και στο κλαρινέτο να συνοδεύει με τον αρμονικότερο τρόπο τις εντελώς ατονικές διαθέσεις (ωραία αντίφαση ε;) της Γιαννάτου, και η αίσθηση που γεννιέται από αυτήν τη σύμπραξη ονειρική, μα ταυτόχρονα να φλερτάρει και με τον εφιάλτη. Το σίγουρο είναι πως καταφέρνουν να δημιουργούν μια απόλυτα μυσταγωγική αίσθηση.

Μου άρεσε το live (δεν ήταν κάτι καινούριο για μένα, είχα δει τη Γιαννάτου και πέρυσι τον Μάρτιο στο Ξυλουργείο με ένα παρόμοιο μουσικό σχήμα), όμως παράλληλα και οι δύο συναυλίες με γέμισαν, εκτός από θαυμασμό για το αποτέλεσμα, και με μερικές σκέψεις προβληματισμού. Ομολογουμένως αξιοζήλευτοι και αξιοθαύμαστοι οι πειραματισμοί και οι αυτοσχεδιασμοί της φωνής, οι οποίοι τις περισσότερες φορές αγγίζουν τα όρια της έκτασης της ανθρώπινης φωνής, όμως, όταν αυτοί διαρκούν καθ’ όλη τη διάρκεια της συναυλίας, μήπως τελικά καταλήγουν να γίνονται λιγάκι και αυτοσκοπός, με αποτέλεσμα να χάνουν τη δύναμη και κυρίως την ουσία τους; Το σκέφτομαι αυτό, γιατί με γοητεύει αφάνταστα, όταν αυτοί έχουν λόγο ύπαρξης, όπως για παράδειγμα σε ένα τραγούδι από το νέο της cd, όπου σε μια κυκλική και επαναλαμβανόμενη ιστορία χωρίς τέλος, η αφήγηση σταδιακά αποκτά ταχύτητα καταλήγοντας στο τέλος οι λέξεις να γίνονται κραυγές και άναρθροι ήχοι, αποδίδοντας έτσι με έναν άκρως ευφάνταστο τρόπο την ταχύτητα της αφήγησης.Θα ήθελα κάποια στιγμή, μιας και ως τώρα δεν είχα την ευκαιρία να το κάνω, να την δω και με ένα πιο συμβατικό μουσικό σχήμα (σε σχέση πάντα με την παρούσα συναυλία), όπως για παράδειγμα με τους Primavera in Salonico, για να ζήσω από κοντά και τις ερμηνείες της σε αρμονικά τραγούδια με στίχους. Αυτό, όμως, για το οποίο είμαι βέβαιος, είναι ότι κάποια στιγμή θα ήθελα να δω τη Σαβίνα Γιαννάτου να δοκιμάζει τη φωνή της σε ένα σχήμα που θα την οδηγεί σε πιο ροκ ηλεκτρικά μουσικά μονοπάτια. Ελπίζω σύντομα να αποφασίσει το κάνει, μιας και διαθέτει μία από τις πιο άρτιες, δυνατές αλλά και ευέλικτες γυναικείες φωνές στον ελληνικό χώρο. Το θεωρώ σχεδόν δεδομένο πως το αποτέλεσμα θα είναι άκρως ενδιαφέρον!

ΣΑΒΙΝΑ to be interviewed

Εγώ (ναι, σιγά μην είμαι ο μόνος) θα ήθελα να την έβλεπα κιόλας. Γιατί, όσο μ’ αρέσει να την ακούω, άλλο τόσο μ’ αρέσει να την βλέπω. Θα πρέπει, όμως, να αρκεστώ στο να την ακούσω, όπως όλοι όσοι μάς τιμήσουν με την προσοχή τους.

Η Σαβίνα Γιαννάτου (με δύο ΝΝ, κι ένα Β) σε λάηβ από τηλεφώνου συνέντευξη σήμερα τα μεσάνυχτα στα δΓιαμάντΓια.Η Σαβίνα Γιαννάτου, μαζί με έναν ακόμα μεγάλο, επίσης αυτόνομο, ανεξάρτητο και ακατάταχτο εκ συνειδήσεως, τον Φλώρο Φλωρίδη, στο ΞΥΛΟΥΡΓΕΙΟ, την Τετάρτη (αύριο βράδυ) 27 Φεβρουαρίου 2008.

ΓΣ

2L8 στα ‘δΓιαμάντΓια’, μεσάνυχτα Πέμπτης21Φεβ08: φωτογραφικό άλμπουμ + μερικές επεξηγήσεις

AΠΟ ΤΟ 1995, έτος πρώτης εμφανίσεως της εκπομπής στον 102 τής ΕΡΤ3, μέχρι σήμερα, μια σειρά πολυαγαποιημένων τραγουδοποιών έχει δράσει live (unplugged, στη συντριπτική πλειονότητα) στα ‘δΓιαμάντΓια’. Ο Stefan Big Sleep. O Ντίνος Σαδίκης. Οι Κάθοδοι των Μυρίων. Οι Film. Τα Μωρά τού Στέλιου. ΠΧοιοι άλλοι; Κάτσε, να θυμηθώ. Ο επεξεργαστής δουλεύει. Α! Ο Στόικος με την τρομπέτα του. Η Σεμέλη (Ταγαρά). Oι δύο Underwater Chess. Η/Οι Ροδάμα έγραψαν ένα ειδικό σέσΧιον για μας, σε στούντΓιο εκτός ΕΡΤ. Ο Steve Wynn (ως Dusty) το ίδΓιο. Οριζμένες, ευτυχώς καμιά δΓυο μονάχα, από αυτές τις ηχογραφήσεις ούτε κι εγώ τις έχω. Αλλά παραμένει όνειρο (και στόχος ζωής) να συγκεντρωθούν όλες, καθώς και οι μελλούμενες, σε ένα σιντί, που με κάπΧοιον τρόπο, θα κυκλοφορήσει. Ωραία θα ήταν να υλοποιηθεί αυτή η προοπτική, αφού έχω πάρει σύνταξη (αν ζήσω τόσα χρόνια…), και γιατί τότε -υποτίθεται- θα έχω απόθεμα χρόνου, και γιατί, στο μεταξύ, το στοκάκι αυτό των unplugged θα έχει αποχτήσει ακόμη μεγαλύτερη αξία.
Εδώ και καν’ναν μήνα, ο Μουχλαλούλουδας με τον Zpi, θεμέλιοι λίθοι αναντικατάστατοι του αδαμαντικού οικοδομήματος, έριξαν την ιδέα να παίξει λάηβ στον αέρα των ‘δΓιαμαντΓιών’, στον 95,8 ο Κώστας 2L8 Βοζίκης. Συμφώνησα, χωρίζ δεύτερη κουβέντα. ΔΓιάφοροι αστάθμητοι παράγοντες μπήκαν στη μέση, κι όλο αναβαλλόταν το unpluggedάκι τού Βοζίκη. Μια ο Ράπαντας δεν είχε βάρδΓια (ήθελα οπωζδήποτε τον Οδυσσέα στην κονσόλα, για ένα κατεβατό από προτερήματά του). Μια ο Βοζί αρρώσταινε. Ε, με έπΧιασε και μένα η μυστικοπάθΧεια, και αποφάσισα να μην προαναγγείλω το λάηβ τoύ 2L8 στην εκπομπήξ. Mόνο ο Ζπάης το προμόταρε λιτά (όπως άρμοζε) από τη ...χώρα του. Και μόνο από το newsletter των 2L8 ...δΓιέρρευσε (ορθώς, πολύ ορθώς).
Το λαηβάκιον είχε οριστεί για τα μεσάνυχτα Πέμπτης, 21 Φεβρουαρίου 2008. Μια ώρα πριν να μπούμε στο στούντΓιο για να το κάνουμε, όλα κινδύνεψαν να τιναχτούν στον αέρα. Μα εγώ, μέσα μου, είχα τη βεβαιότητα ότι ό,τι είναι γραφτό να γίνει πίσω δεν γυρίζει και δεν ματαιώνεται.
Ο Βοζίκης στάθηκε μια μικρή αποκάλυψη. Δεν τον περίμενα τόσο τεχνίτη στο να μεταδίδει συναίσθημα. Δικαίωσε την παρουσία του, παίζοντας τρία τραγούδια [1.‘Josephine’-πΧιάνο, φωνή, 2.‘Excuse me, but I just have to explode’-ακουστική κιθάρα, φωνή, αυτά τα δύο από το επερχόμενο 2L8, το οποίο θα λέγεται ‘He & she, angry enough to keep loving in the Dark Ages’, κι ένα τρίτο, ακυκλοφόρητο (ανύπαρχτη λέξη) και 3.ατιτλοφόρητο, που δεν έχει, λέει, ερμηνεύσει πουθενά αλλού-ακουστική κιθάρα, φωνή]. Α, κι ένα τέταρτο, αν υπολογίσουμε ότι με συνόδεψε, πειραματικά και αυτοσχεδΓιαστικά, στη μείον-μία-χορδή κιθάρα, σε ένα παλιό σουξέ, γραμμένο από τον ΧατζηνάσΧιο (μπλιαχ!), αλλά δοξαζμένο από τον ΔΓιονυσίου (yeah!), το οποίο επιτέλους τραγούδησα δημοσίως! Απωθημένα είναι αυτά.
Ανεπιτήδευτος και συνάμα φιλοσοφημένος βγήκε ο Βοζί και στη συζήτηση, που είχαμε στον αέρα, ανάμεσα στα τραγούδΓια.Από το κοντρόλ ρουμ, ο Οδυσσέας Ράπαντας έδινε το δικό του σόου. Μακάρι να μην δΓιαβρωθείς ποτέ από τον ερτατζίδικο δημοσΧιοϋπαλληλιζμό, Οδ. Αν και δεν κινδυνεύεις εσύ… Ο Νάσος, πΧιο πολύ από ποτέ, αποτύπωσε την ουσία τής βραδΓιάς. Δεν ξέρω τι σκατά κάνει αυτό το παιδί, και πώς καλλιεργεί το φωτογραφικό ένστιχτό του, αλλά οι βολές του πετυχαίνουν ακριβώς πάνω στον στόχο. Ο Να ανέβασε κι ένα σουβενιρίσΧιο βιντεάκι. Κάπου. Ας το βρει όπΧοιος θέλει. Όλα στο πΧιάτο δεν γουστάρω να τα σερβίρω, κι ούτε δΓιανύω φάση δΓιαφήμισης. Κακώς, το παραδέχομαι, αλλά έτσι νιώθω εδώ και λίγο καιρό.












Συγχαρητήρια από μένα σε όσους συνέβαλαν στο σέσΧιον. Ευγνωμοσύνη από μένα σε όσους συνέβαλαν στο σέσΧιον. Ευγνωμοσύνη από όσους συνέβαλαν στο σέσΧιον σε όσους ενώθηκαν μαζί μας ραδΓιοφωνικά.

Γιάννης Γ. Σημαντήρας
Φωτογραφίες: Νάσος Αβδαρμάνης

η Δανάη Μενεξιάδη στην Ασία...

...αντί να κολυμπάει, γυρνάει στα βουνά.