ποίη-σικ

Η φούστα σου η εμπριμέ

Η φούστα σου η εμπριμέ.

Γιάννης Γ. Σημαντήρας

η προσευχή ΜΟΥ

Έλα, ρε Θεέ. Τι λέει; Πώς πάει; Είσαι καλά, μπαγασάκο; Καιρό έχουμε να τα πούμε, παιχταρά μου.

Ντάξει, το ξέρω. Εγώ είμαι αυτός που έχω ξεκόψει. Εσύ πάντα δίπλα μου στέκεσαι. Πρόθυμος να ακούσεις τα προβλήματα και όλα τα χαζά μου. Αρκεί εγώ να δώσω σημείο ζωής --σωστά, τσίφτη μου;

Κι εγώ καλούτσικα είμαι, μωρέ. Τα κουτσοβολεύω. Τι τώρα; Να παραπονιέμαι σαν τους γκρινιάρηδες;

Κοίτα, Θε μου, σε παρακαλώ, ρε συ, κάνε να πάθει εγκεφαλικό κάθε οχτρός και κάθε αντίζηλόζ μου. Και ειδικά οι τσογλαναράδες (κι οι τσογλαναρίνες, ε;), που με αδίκησαν, χωρίς να τους πειράξω, να τυραννιούνται με ...πΧοια είναι η πΧιο βαρΓιά ασθένεια; ε, μ’ αυτήν την ασθένεια να τυραννιούνται μια ζωή, και να μην τους βγαίνει η ψυχή, ξέρεις εσύ από αυτά, τα έχεις κάνει σε πολλούς άλλους, εδώ και χιλιάδες χρόνια.

Δεν έχω πολλά να σου ζητήσω, Θεούλη μου. Είμαι πλεονέχτης, αλλά είμαι και ρεαλίσταρος του κερατά. Έχεις να ικανοπΧοιήσεις τσι προσευχές δισεκατομμυρίων άλλων μπούφων. Γι’ αυτό και εγώ: Ένα και κακό σού ζήτησα. Αυτό μονάχα, να βασανίζονται δΓια βίου όλοι οι χαμένοι, που με ενόχλησαν, χωρίς να τους έχω ενοχλήσει ούτε κατ’ ελάχιστον.

Και πού ’σαι, Θε μου. Δεν είμαι και τόσο μπουμπούνας. Είμαι ορθολογιστής. Αντιλαμβάνομαι ότι οι προσευχές είναι μια έμμεση αμφιζβήτησή σου. Σα να λέμε: δεν ξέρεις Εσύ που είσαι γκοτζαμάν Θεός, αρχηγάρα τού Σύμπαντος ολάκερου, των θαλασσών πασών και των χωμάτων των απεράντων, των αστέρων και των Γαλαξιών, και πρέπει να σου υποδεικνύει ο πασαένας τι να κάνεις, μέσω μιας κωλοπροσευχής, που τις περισσότερες φορές, δηλαδής, σου την αναπέμπει ασύνταχτη και πανικόβλητος... ΠΧοιοι είμαστε εμείς οι φτωχοθνητοί, που έχουμε το θράσος να σε κατευθύνουμε με τιζ δεήσειζ μας; Έτσι; Αλλά, να... άνθρωπος είμαι κι εγώ, και κάνω λάθη. Ας είναι αυτό το λάθος, η προσευχή ετούτη, το μοναδικό μου. Το πΧιο σοβαρό και το πΧιο χοντροκομμένο. Το πΧιο ασυγχώρητο, στην τελική. Αυτό που στην οριστική κρισάρα σου θα μετρήσει περσότερο, και θα με στείλει στην Κόλαση. Η καθοριστική μου αμαρτία.

Φχαριστώ που με άκουσες. Μακάρι και να με εισακούσεις.

Αμήν.-

Γιάννης Γ. Σημαντήρας, δούλος σου για πάντα και άσωτος υιός

water, erm, sports

KυρΓιακή βράδυ. Αυγούστου 05. Βγαίνω για το προτελευταίο-πριν-από-την-άδΓεια- τρεχτικό σέσΧιον στην άδΓεια πόλη. Ερημιά τού κερατά. Του θανατά, θα έλεγα. Αλλά σιγά μην του κάνω το κέφι τού Χάρου τώρα. Μαυρίλα και βρεγμένοι δρόμοι. Το δρομολόγιό μου; Το στάνταρ. Σαράντα ΕκκλησΧιές-Μακεδονία Παλάς, αλέ ε ρετούρ. Έντεκα και είκοσι πρώτα λεπτά, και δΓιασχίζω κάθετα την ούλτρα επικίνδυνη δΓιάβαση την πριν από το Ξενοδοχείο. Τρίτης Σεπτεμβρίου και Παραλιακή ασούμε. Και τι να δω; Τι να δω, πού νόμισα ότι έχω παραισθήσεις; Τα μικρά ποτιστηράκια στα γρασίδΓια της Παραλίας δουλεύουν! Στο ημιφούλ, μάλιστα. Πιτσιλάνε, κατουράνε και ποτίζουν τα μουσκεμένα από τη συνεχή βρόχα όλης τής ημέρας χορτάρΓια. Οφθαλμαπάτη, λέω μέσα μου και συνεχάω. Βουτάν τα πόδΓια μου στιζ γεμάτες λασπωμένα ύδατα λακκούβες τού πλακόστρωτου. Όπως κάθε φορά που βρέχει. Δεν είναι δυνατόν. Θα παραείδα.

Κι όμως, δεν είχα παραδεί. Το ξανατσέκαρα στην εpeeστροφή, οn my -running- way home. This is Thessaloniki. This is Greece. This is why it is so fun to live here. ΚύρΓιε Δήμαρχε, αγαπητέ συνδρομέα Παπαγεωργόπουλε, φτερωτέ γιατρέ, ας ήταν να γινόσασταν πουλάκι, και να βλέπατε τη σκηνή. Είμαι σίγουρος ότι θα δίνατε στον εαυτό σας πολλά και θερμά συγχαρητήρΓια. Όπως ο συνάδελφος Πολ-ύδωρ, συνεχάρη εαυτόν για τις επιτυχίες στον τομέα τής πυρόζβεσης. Παρά το μπόλικο ύδωρ τού επωνύμου του, οι πυρκαγιές τού πάνε κόντρα, και εξακολουθούν να μαίνονται, καθώς τυπολατρικά και κλισέδικα και ευλαβικά λένε κι οι δημΙοσΧιόγραφοι.

(ΠΧοιο θα ήταν άραγε το αντίστοιχο; Μια καυτή μέρα τού καλοκαιρΓιού να ανάψουμε τις σόμπες;)

ΓΣ

θερινή άδΓεια

Κρεμάμε τα ακουστικά μας.

Και θα τα ξαναφορέσουμε προς το τέλος τού Αυγούστου, με τη λήξη τής θερινής άδΓειαζ μας. Στην υπηρεσία θα επιστρέψουμε (λάηβ και με σάρκα, ελπίζω μαυροξεροψημένη, και οστά) πέντε λεπτά μετά τα μεσάνυχτα τηζ Δευτέρας27Αυγούστου2007. Έως τότε, ο 95,8 θα μεταδίδει σε επανάληψη παλαιότερα επεισόδΓια της επεισοδΓιακής και πολυτάραχης εκζομπήζ μας.

Ένα μεγκάλο εφκαρίστοου ειδικά σε όσους επικοινωνούν σε ταχτική βάση με το πρόγραμμα, δΓιαμορφώνοντας το περΓιεχόμενό του (και συνδΓιαμορφώνοντάζ μας όλους -όοοου!- ως ανθρώπινες προσωπικόητες).

ΜΕ ΤΗ ΒΟΗΘΧΕΙΑ ΤΟΥ ΘΕΟΥ ΑΛΛΑ ΚΑΙ ΤΗ ΣΥΝΑΙΝΕΣΗ ΤΩΝ ΔΓΙΑΟΛΩΝ, καλή αντάμωση.

ΓΣ

Bost Lodies on miadonds

Mεσάνυχτα Πέμπτης02Αυγούστου2007 θα δΓιεξαχτεί (πραγματοπΧοιηθεί, λάβει χώρα, δΓιαδραματιστεί, τελεστεί --δεν φτάνει η μαλακία;) το τελευταίο προ των δΓιακοπών τού θέρους και της άδΓειαζ μας επεισόδΓιο, άνευ επεισοδίων όπως πάντα, τηζ δαιμονικιάς και ευδαιμονικιάς εκπομπήζ μας. Λέμε να αερίσουμε τις συνήθειζ βλακείες. Τσουλινάκια έξαλλα, που ψοφάνε για άντρες. Ψυχοπαθείς ροκενρολιστές. Γάλλους ημιρομαντικούς και φιλόδοξους σταρλετίσκους. Μέσα σε όλον αυτόν τον εζμό των προβληματικών, πλην απροβλημάτιστων κακιτεχνών, θα πλασαριστούν και οι νέοι (από δισκογραφικιά άποπση) Bost Lodies. Δυστυχώς για τους BL, είχαν την ατυχή έμπνευση να εμπιστευτούν στην εκπομπήφ μας το νέο τους μεγαλεπήβολο έργο (βλέπε φωτογραφία).

Θα το εντάξουμε στΗ ρεπερτόρΓιο μας, με τη συμφωνία: τρία λεπτά τού ευρώ από κάθε αντίτυπο που πουλιέται, χάρη στην προώθηση μέσω των ‘διαμαντιών’, να πηγαίνει προς ενίσχυση του συγκινητικού ποδοσφαιριστή Ριβάλντο. Εκείνος ξέρει που θα τα δΓιαθέσει μετά. Δεν θα το πει δημοσίως. Αλλά να είμαστε όλοι σίγουροι ότι τα χρήματα θα πάνε για κάπΧοιον ευαίσθητο κοινωνικό σκοπό (καρκινοπαθείς και βάλε).

Αφήνω λίγο κενό χώρο στο παρόν ποστ, για να καταθέσουμε όλοι τα δάκρυά μας, για την ευγενική χειρονομία των Lodies. Θάνε, εκ μέρους όλων των αναξΧιοπαθούντων, σε ευχαριστώ θερμά.

Γιάννης