μεταπράτες ποιημάτων

Με λίγα λόγια, η πρόκληση έχει ως εξής:

Να δημιουργήσεις ένα ποίημα, του οποίου κάθε στίχος θα είναι αυτούσΧια και κατά λέξη κλεμμένος από άλλα ποιήματα άλλων ποιητών. Κάθε στίχος του να προέρχεται από δΓιαφορετικό ποίημα δΓιαφορετικού ποιητήκ. Άλλος όρος: να μην επανέλθεις στον ίδΓιο ποιητή ούτε στο ίδΓιο ποίημα. Ένας επιπλέον όρος: να βγαίνει νόημα. Να ικανοποιείται η αρχή τής ενιαιότητας ασούμε, που δεν υπάρχει, αλλά εκεί θα κολλήσουμε τώρα, θα την δεχτούμε αξΧιωματικά. Δηλαδής: το ποίημα που θα προκύψει κατά τον εδώ περιγραφόμενο τρόπο, να βγάζει νόημα. Να στέκει στον λόγο ως ένα ενιαίο νοηματικό προϊόν, ένα όλον και αδΓιαίρετον, παρότι συνετέθη από δανεικές και ξένεζ μεταξύ τους συνιστώσες. Θα κάνω εγώ την αρχή, στο παρόν ποστ, δίνοντας ένα παράδειγμα -μικρό και χαραχτηριστικό-, όσο για να συνεννοηθούμε, κι ελποιήζω να με βοηθήσουν κι οι συναναγνώστες/συναγωνιστέζ μου, με το να δομήσουν δικά τους patchwork στιχουργικά.

Πάμε, μαέστρο; Πάμε, παιδί μου.

Στων Ψαρών την ολόμαυρη ράχη,

τη Ρωμιοσύνη μην την κλαις.

Διψάσαμε το μεεεεσημέεερι;

Μεθύστε με τ’ αθάνατο κρασί τού εικοσιένα.

Αναλύω και αναλύομαι: Το κολαζάκι, που μόλις σκάρωσα, δΓιαθέτει προφανώς στόφα εθνικών ποιητών. Άρα θα του δώσουμε για τίτλο ‘εθνικό ποίημα. Αν βγάζει νόημα; Μα τώρα τι μαλακία ερώτηση είναι τούτη; Βγάζει και παραβγάζει νόημα. Εξηγώ πώς:

Βρισκόμαστε λίγο μετά την καταστροφή των Ψαρών. Χάος. Οδύνη. Σπαραγμός. Τι να λέμε τώρα; Αλλά η ελπίδα φυτρώνει στο καρβουνιαζμένο χώμα, μες στη μαυρίλα τής πυρπολημένηζ γης: μην πενθείς τον ελληνιζμό, γαμώ την Παναχαϊκή σου! Θα θερΓιέψει πάλι. Με χρόνια με καιρούς. Μέσα σε αυτό το φλεγόμενο πλαίσΧιο, λογικό είναι το μεσημέρι να διψάσουν όσοι απέμειναν ζωντανοί. Τι να πΧιούνε; Να πΧιούνε Περγιέ; Σκατέ να πΧιούνε! Μη γαμήσω: Να κατεβάσουν άσπρο πάτο νταμιτζάνες ολόκληρες από το θείο (προσέχεις τον οίστρο μου, μεγάλε;) επαναστατικό κρασί τής Εθνικής Παλιγγενεσίας, και τα Ψαρά, πού θα πάει, θα ορθοποδήσουν. (Αλλά και, μεταφορικά, κάθε στόχος που θέτουμε στη ζωή μας, θα πετυχηθεί. Καλή θέληση να υπάρχει και πολιτική βούληση, επιμονή και υπομονή και μέθη με γνήσΧια πίστη, και ακόμα κι ο σπανός -όχι ο μουσικοσυνθέτης· ο άτριχος- θα ξυρίζεται στο τέλος.)

Αγαπώ πολύ τα στιχουργικά μωσαϊκά αυτού τού φυράματος. Ψηφίδα-ψηφίδα, δΓιαλέγεις από ξένες εργιές, και με μεράκι και μαστορΓιά δομείς το δικό σου, ολόνεο, παλίμψηστο. Ή μάλλον δομείς ένα παλίμψηστο, ένα ζωντανό έργο, που δεν είναι κανενός. Ούτε των αρχικών ποιητών, μια που πλέον οι στίχοι τους ζουν κι αναπνέουν σε νέο λογο-βιότοπο. Ούτε τού μεταπωλητή, κολαζίστα (παρα)ποιητή. Ενδεχομένως να είναι του λαού. Ή τού έθνους. Αυτά τα νέα ποιητικά συμπλέγματα, οι ποιητικές παρτούζες, έχουν για προοριζμό τα χείλη των αγνών και άδολων λαϊκών ανθρώπων. Που μια μέρα θα τα τραγουδούν και θα χύνουν. Δάκρυα.

Γιάννης -να το ζβήσω αυτό το ποστ σε λίγες ώρες;- Σημαντήρας

εγκύκλιος περί limited edition posts

ΛΑΜΒΑΝΟΝΤΑΣ υπόψιν ότι:

κάπως έπρεπε να μεταφέρουμε στον μπλογκοργανιζμό μας το κόνσεπτ των δίσκων limited edition,

κάπΧοιος πρέπει να βάλει μπουρλότο στην ιντερνετική αιωνιόητα, η οποία δίνει τη θεωρητική δυνατόητα της επ’ άπειρον ύπαρξης ενός post,

οριζμένα post έχουν δεδομένη σύνδεση με την επικαιρότητα, μετά το πέρας τής οποίας μπαγιατεύουν,

όλα τα post δεν είναι ίδΓια, και άλλα δικαιούνται την κυβερνοχωρική αθανασία, ενώ άλλα όχι βέβαια,

θα λειτουργήσει ως πελατο-θηρική εμπορική πραχτική (κυνικό, αλλά ομολογημένο) η για περΓιοριζμένη χρονική δΓιάρκεια ανάρτηση συγκεκριμένων post στον μπλογκοχώρο μας, καθώς οι ενδΓιαφερόμενοι θα τον τσεκάρουν κατά το δυνατόν συχνά, από φόβο μην χάσουν καμία ανάρτηση,

η μαλακία πάει σύννεφο στο diamonds.explode.to,

AΠΟΦΑΣΙΖΟΥΜΕ ότι:

αποδώ και μπρος, μερικά ποστάκια θα κρεμιούνται στο μπλογκοπερίπτερό μας for a limited period of time only. Tα post αυτά θα φέρουν ειδική σήμανση, η οποία θα προειδοποιεί περί τής non-long life δημοσιεύσεώς τους ασούμε. Κάθε non-long life post θα υπάρχει για αόριστη χρονική δΓιάρκεια στο diamonds.explode.to. Ακόμα και για λίγες ώρες. Στη χειρότερη περίπτωση: ακόμα και για λίγα λεπτά τής ώρας. Συλλέχτες, γρηγορείτε!

Η αρχή θα γινόταν από το παρόν δημοσίευμα, το οποίο και σκεφτήκαμε να δΓιαγράπσουμε, ύστερα από μισή μέρα. Όχι, όμως. Θα το αφήσουμε απέθαντο κι αθάνατο στην ηρωικιά μπλογκάρα μας. ΔΓιότι, ζβήνοντάς το, θα χανόταν και η φωτοΡαφία τήζ Δανάης ΜενεξΧιάδη από το φετινό Ροσκίλντε, με τον Μαρκ Λάνεγκαν και τους Σόουλσέηβερς. Και θα το θέλαμε αυτό; Όχι!

ΓΙΑ ΤΗΝ ΠΑ.ΟΙ.ΔΓΙΑ.

ΓΙΑΝΝΗΣ Γ. ΣΗΜΑΝΤΗΡΑΣ

λεξο-τανίλ (ή ο ζητΧιάνος των λέξεων)

Μήπως σάζ βρίσκεται καμιά εντυπωσΧιακή λέξη;
Να την λες και να κάνει(ς) πάταγο.
ΠΧιο πειστική κι από το πραγματικά.
ΠΧιο αποστομωτική κι από το όχι.

Σας περισσεύει ίσως κανένα ρήμα δυνατό;
Κι ας είναι και ψευδέστατο, όπως το αγαπώ.
Θα του φορέσω εγώ πανοπλία άλλου ύφους, ύφους ψαρωτικού,
θα το πλασάρω με τον τρόπο μου, και θα τους ψαρώσω όλους.
Αφού, πρώτα, αυτοψαρωθώ.

Α, εντάξει, θα συμβιβαστώ και με τα έτσι σας. Αυτά που ξεστομίζετε στις ώρες τής ρητορικής σας αμηχανίας.
Αρκεί να μου τα χαρίσετε, γιατί έχω ξεμείνει από λόγια.
Κι εγώ θα τα πω τα έτσι σας. Θα τα τιμήσω. Θα τα κάνω δικά μου --έτσι;

Το δίχως άλλο, έχετε μεγάλο απόθεμα σε δευτεράντζες τύπου αν μη τι άλλο.
Ας είναι. Δώστε μου από αυτά. Θα ψωνίσω τη σκαρταδούρα σας. Θα την επιχρυσώσω, κι ας είναι σκουρΓιαζμένη από μέσα. Και, επιχρυσωμένο κόζμημα, θα τα εκθέσω τα αν μη τι άλλο σας στην πΧιο φωτεινή δικιά μου βιτρίνα.

Κάντε, μόνο, γρήγορα. ΕφοδΓιάστε με με νέα λεξο-φάρμακα. Την βγάζω-δεν την βγάζω. Βγαίνω σε λίγο στο σανίδι, και είμαι ρέστος από λέξεις. Χαρμάνης από τιζ δικές σας λέξεις. Έμεινα μόνοζ μου με κάτι αδΓιάφορα λεξάρια, όπως ψείρα, στείρα, φασκιωμένος, λέρα, κρέμομαι, χαρούπι, ρίχνω, πυθμένας, δΓιάβρωση, ανά, εκτενώς... και χιλιάδες άλλα ασύνδετα, χαοτικά και ασυνάρτητα.

Σπλαχνιστείτε με. Θα χάσω τη δουλειά μου, χωρίς τιζ λέξεις σας.-

ΓΣ

(άπλαστο μόρφωμα ποιήματος, που ποτέ δεν θα ξαναεπεξεργαστώ. ενδεχομένως.)

η μαλακία τής εβδομάδας

Οι λεφτάδες βουτυρομπεμπέδες λένε τα σύκα σύκα και τΑ σκάφη σκάφη.

Εμείς τα φτωχαδάκια λέμε τα σύκα σύκα και τΗ σκάφη σκάφη.

ΓΣ

Sarah μου, εσύ τι λες;

side one dummy: a label we love

FOR MOST PEOPLE, Side One Dummy Records is probably (ενδεχομένως) the home to our much-loved multiculturockers Gogol Bordello. And while Gogol Bordello have just released their newest hiNRG album, ‘Super Taranta!’, one should check out the label’s other goodies. One of them, we’re stuck with: The Casualties’ ‘Under Attack’. The last-year-released record serves as a thrashy, hedonistic, sing-along hardcore kind of punk. These semi-veteran mohawks (they been around since 1990) attack society with the ultimate weapon: pure rockNroll. Miss this, and you’re already a loser.

John Simandiras