No More Engerica

http://blog.myspace.com/index.cfm?fuseaction=blog.view&friendID=17088773&blogID=159130119&MyToken=024487e7-011e-4152-a71a-46910ebdc62c
Oρίστε; Από πού κι ως πού; Για να χαρούν οι αντιροκενρόληδες;

ΓΣ

U2 and Green Day are coming

O μεν συνέβαλε καθοριστικά στο πέραζμα του ραπ και του χιπ χοπ στα μεγάλα ακροατήρΓια. Συν τοις άλλοις, του χρωστούν πολλά οι Red Hot Chili Peppers. ΧώρΓια που ανέστησε την καρΓιέρα κοτζάμ Johnny Cash. Επίσης -παραλίγο θα το ξεχνούσαμε-, εμφύσησε πνοή αστέρων στους System of a Down. ΚυρΓιολεχτικά αμέτρητες (και τόσο σπουδαίες) οι περγαμηνές του, που δικαιούται τον τίτλο τού ΜεγιστάναΤωνΠοτενσΧιόμετρων και του ΜάγουΤήςΚονσόλας.

Οι, δε, γεμίζουν ασφυχτικά στάδΓια, και σπέρνουν μαζικά ρίγη. Δεν έχουν αφήσει κίνηση για κίνηση αχτιβιστική, στην οποία να μην συμμετέχουν. Τις έχουν πάρει ζβάρνα όλες οι αγκιτάτορες. Από τιζ δράσεις τήζ ΔΓιεθνούς Αμνηστίας, μέχρι τού Γκέλντοφ τις παντοειδείς δΓιοργανώσεις.

Ο μεν δεν είναι άλλος από τον γκουρού Rick Rubin. Οι, δε, ονομάζονται U2. O μεν και οι δε ανακοίνωσαν τη –για πρώτη φορά- συνεργασία τους. Ο Rick θα αναλάβει την παραγωγή τού νέου δίσκου των U2, ο οποίος αναμένεται εντός τού 2007.

Καθώς, λοιπόν, οι U2 έχουν μπει σε τροχιά ηχογράφησης τού νέου δίσκου τους, πρόλαβαν και ηχογράφησαν μαζί με τους Green Day μια δΓιασκευή ενός τραγουδΓιού των Σκοτσέζων Skids, του τραγουδΓιού ‘Τhe Saints Are Coming’.

H επιλογή τού συγκεκριμένου τραγουδΓιού δεν στάθηκε τυχαία. Saints λέγεται η ομάδα (αμερικανικού) φουτμπόλ τήζ Νέας Ορλεάνης. Και τα έσοδα από τις πωλήσεις τού single θα ενισχύσουν χρηματικά τον αγώνα υπέρ τής αποκατάστασης της πληγείσας Νέας Ορλεάνης, μέσω τής Οργάνωσης τού The Edge, Music Rising. Η δΓιασκευή θα συμπεριλαμβάνεται και στο ‘U218 Singles’, τη συλλογή με 16 εμβληματικά τραγούδΓια των Ιρλανδών, μαζί με άλλο ένα νέο τραγούδι. Και το ‘The Saints Are Coming’, και το έτερο καινούργιο track τής συλλογής ηχογραφήθηκαν τον περαζμένο μήνα στο Λονδίνο, στα θρυλικά Abbey Road Studios, την εστία κάπΧοιων ...Beatles.

Όσοι πιστοί ας προσέλθουν, για να ακούσουν το ‘Τhe Saints Are Coming’ στο www.u2.com, την επίσημη δΓιαδιχτυακή βάση των U2. Δεν απαιτείται παρά Flashάκι.

Λαμπρή στιγμή (και δη για ευγενέστατο σκοπό) για δυο από τα πΧιο …πιστΧιάρικα γκρουπ των καιρών μας το ‘The Saints Are Coming’, και μετά χαράς συμπεριλαμβάνεται στο playlist των ‘δΓιαμαντΓιών’.

Σκοπεύουμε να το λιώσουμε στο παίξιμο.

Γιάννης Σημαντήρας

Σ Υ Ν Δ Ε Ζ Μ Ο Λ Ο Γ Ι Α :

1. Οι Άγιοι, η ομάδα αμερικανικού φουτμπόλ τήζ Νέας Ορλεάνης: http://www.neworleanssaints.com.

2. H Πρωτοβουλία (και) του Τhe Edge για τη βοήθΧεια προς τουζ μουσικούς τήζ ΝέαςΟρλεάνης: http://www.musicrising.org.

3. Περί Skids: http://en.wikipedia.org/wiki/The_Skids, http://www.geocities.com/intothevalley.

4. Abbey Road Studios: http://www.abbeyroad.co.uk.

5. H ιντερνετική φωλιά των U2: www.u2.com.

6. To myspaceικό αντίκριζμα των U2: http://myspace.com/u2. 117.135 friends την ώρα που συντάσσεται το παρόν ποστ.

Φ Ω Τ Ο Γ Ρ Α Φ Ι Α :

The Edge of U2, Billie Joe Armstrong of Green Day and Bono of U2 perform in a pre-game concert with Green Day prior to the Monday Night Football Game between the Atlanta Falcons and New Orleans Saints as part of the re-opening of the Superdome in New Orleans, Louisiana on September 25, 2006. Photo by Kevin Mazur/WireImage.com.

Σ Η Μ Ε Ι Ω Σ E I Σ :

a. To ‘The Saints Are Coming’, βγαίνει σε single, ‘‘later this month’’, κατά το www.u2.com.

b. Για το ξανάνοιγμα του Superdome: http://news.bbc.co.uk/1/hi/world/americas/5380242.stm.

c. Νίκησαν ή έχασαν οι Saints, στη επανεμφάνισή τους στο Superdome, το Στάδιο που συμβολίζει το δράμα τής Νέας Ορλεάνης; Για την Ιστορία, οι Saints... http://news.bbc.co.uk/sport1/hi/other_sports/american_football/5378840.stm.

d. Άντε κι αυτό: Το Superdome: http://www.superdome.com/site.php.

Παρέλειψα κάτι; Συμπληρώσεις δεκτές: diamonds@ert3.gr. (Γ.Σ.)

2 βραδιές για τον Άλκη

Είναι ικανός να πει ακόμα και σ’ ένα all-girl συγκρότημα: «— Παίξτε σαν άντρες, ρε!».

Πράγματι, αυτή ή ιαχή αποτελεί το μότο του: «— Παίξτε σαν άντρες, ρέι!» Τον θυμάμαι να την γκαρίζει, μειδιών φιλικά, από την κονσόλα τής Υδρογείου, του Κλαμπ τής Υδρογείου, προς όπΧοιους έκαναν soundcheck εκείνη τη στιγμή. Kαι να μου λέει, καθώς τον παρατηρούσα στο πλάι τής κονσόλας, μια φράση που πολλοί λέμε, αρκετοί πιστεύουμε και μόνο οι λίγοι, οι εκλεκτοί, οι τυχεροί (και οι πεφωτιζμένοι) τηρούμε: «Το ροκενρόλ είναι attitude».

Toν θυμάμαι και να δίνει λύση σε μικρά και σημαντικότερα προβλήματα τεχνικής φύσεως, στα φεστιβάλ τήζ ΔΓιεθνούς Αμνηστίας στην Υδρόγειο (κυρίως σε κείνο το αληζμόνητο τού έτους 2000).

Τον θυμάμαι, με κατάμεστη την Υδρόγειο, σε δΓιάφορα λάιβ, να επιβάλλεται στην κονσόλα, ήρεμος και ψύχραιμος. Ή να μου αναλύει γιατί τα ξένα γκρουπ είναι πΧιο μπροστά από τα δικά μας, γιατί η Θεσσαλονίκη (και ο κόζμος της) είναι όπως είναι... ή να μιλάει λεβέντικα και αγέρωχα για τιζ γυναίκες.

Ο Άλκης Στάγκος, βαθύς γνώστης τού sound engineering (κυρίως στις συναυλίες), ο πΧιο εκπαιδευμένος από ροκενρολική άποψη soundman τής Θεσσαλονίκης, και -για να μην μασάω τα λόγια μου- μοναδικός στο είδος του, και σε κλάση και σε ήθος, χτυπήθηκε από αναπάντεχο και σοβαρό πρόβλημα υγείας. Αγωνίζεται να το ξεπεράσει. Για να κάνουμε, επιτέλους, εκείνη την εκπομπή, που μελετάμε εδώ και μια πενταετία, Άλκη. («— Σημαντήρας; Πότε θα κάνουμε, αγόρι μου, εκπομπή, να μιλήσουμε στον αέρα, να πάθουν πλάκα όλοι;»)

Την Παρασκευή20Οκτωβρίου και το Σάββατο21Οκτωβρίου, στο πάλκο τής Υδρογείου ανεβαίνουν και παίζουν για την ταχεία ανάρρωση του φίλου Άλκη, δημοφιλείς ροκενρολίστες. Όλοι τους με attitude. Όλοι τους με χαραχτήρα. Τα 10ευρώ τού εισιτηρίου θα είναι ένα μικρό κέραζμα στον πΧιο κιμπάρη ηχολήπτη τής Θεσσαλονίκης. Δύσκολη επιλογή για τον συναυλιόφιλο, δίλημμα σωστό, αφού το Σάββατο τα ΜωράΣτηΦωτΧιά θα πυρπολήσουν το Ξυλουργείο τού ΜΥΛΟΥ. Πολύ μεγάλη μαλακία τού Θεούλη να μην μας πλάσει ικανούς να παριστάμεθα φυσικώς σε δύο σημεία ταυτοχρόνως ασούμε.

Περαστικά και σιδεροκέφαλος, Άλκη. Παίξε σαν άντρας σε τούτη τη γαμημένη την παλιοζωή!

Γιάννης Σημαντήρας

ΥΓ: Να που οι εν Θεσσαλονίκη δΓιαμένοντες και γύρω από τη μουσική κινούμενοι, όταν προκύψει ανάγκη, συσπειρωνόμαστε, προχωράμε σε δράσεις, ενωνόμαστε. Όσοι γκρινιάζουν μονότονα «δεν γίνονται πράγματα στη Θεσσαλονίκη» μάλλον θα πρέπει να επανεξετάσουν την άποψή τους. Το παράδοξο (ή το πΧιο ευεξήγητο) είναι ότι μεμψιμοιρούν, δημοσίως και σε ιδΓιωτικές συζητήσεις, οι κατά σύστημα απέχοντες επιδεικτικά από τις συναυλίες. Να η ευκαιρία, να μια ευκαιρία, να εκφράσουν την κρίση τους, ΑΦΟΥ παρακολουθήσουν ένα λάιβ. Ένα λάιβ τόσο ειδικής σημασίας. Και τόσο αυτονόητης κρισιμότητας. Ιδού η Ρόδος, ιδού και η Υδρόγειος.-

Γιάννης Αγγελάκας και οι Επισκέπτες στο Μύλο 07/09/06

Το Σάββατο 7 Σεπτεμβρίου 2006 και ώρα 22:00, κατασκοπευτικό κλιμάκιο της ΠαγκόΖμιας ΟικογένΙας ΔΓιαμαντΓιών αποτελούμενο από -τουλάχιστον- πέντε (5) άτομα, μέσα σε κλίμα απόλυτης μυστικό'ητας παρεισέφρησε στον χώρο της Αποθήκης του Μύλου της Θεσσαλονίκης, στην οποία το εν λόγω βράδυ λάμβανε χώρα συναυλία του γνωστού σεσημασμένου κακιτέχνη Γιάννη Αγγελάκα και της πολυπληθούς συμμορίας του, γνωστή ευρέως με την ονομασία "Επισκέπτες". Δύο χαλκέντερα ακραιφνή μέλη της ΟικογένΙας, η αξιότ ημιΧριστίνα Χάσου εξέχουσα συντάκτρια και μυστική κατάσκοπος, και ο σκηροπυρηνικακός αδερφός Mouxlaloulouda (ο οποίος ενίοτε για της ανάγκες της κατασκοπίας παρουσιάζεται και με άλλες κωδικές ονομασίες όπως Ανδρέας Βρωμίδης, Ελευθέριος Αρβανιτάκης, Χάρης Αλεξίου...) ανέλαβαν το προσήκον να μην χάσουν στιγμή από τα μάτΧια τους τον ανόσιο και βδελυρό κακιτέχνη και το σύνολο της κουστωδίας που τον πλαισΧίωνε, με σκοπό να συντάξουν λεπτομερέστατες αναφορές οι οποίες θα περιέγραφαν πλήρως κάθε κινήση τους. Τέλος ο γράφων, Náσος Τερτουλιάνης Αβδαρμάνης, επωμίστηκε την ευθύνη της φωτογραφικής τεκμηρίωσης των γεγονότων.

Ακουλουθούν οι 2 αναφορές συνοδευμένες με τα απαραί'ητα οπτικά πειστήρια όπως και μερικά παλαιότερα αποσπάσματα βίντεο από το site της αν-επίσημης οργάνωσης Αlltogethernow που ίδρυσε ο ίδιος ο Γιάννης Αγγελάκας, τα οποία ανοίγουν κλικάροντας πάνω στον τίτλο του τραγούδιων.
ΑΝΑΦΟΡΑ Νο1
Συντάκτης: Χριστίνα Χάσου.

Θα περίμενε κανείς ότι η τρίτη κατά σειρά εμφάνιση, από την κυκλοφορία του άλμπουμ "Από δω και πάνω", του Γιάννη Αγγελάκα με τον Ντίνο Σαδίκη και τους Επισκέπτες στο Μύλο, θα έμενε στο πλαίσΧιο του τετριμμένου και του αναμενόμενου. Ο πρώην frontman των Τρυπών όμως, μαζί με την all star ορχήστρα που έχει δημιουργήσει, μας επεφύλασσε μια πολύ ευχάριστη έκπληξη για το βράδυ του Σαββάτου. Ίσως επειδή το εν λόγω λάιβ "έκλεινε" την καλοκαιρινή περιοδεία του σχήματος. Το σίγουρο είναι, πάντως, πως ολόκληρο το στήσιμο της συναυλίας, από το συνολικό χρόνο διάρκειας ως τα guests, αντάμειψε και με το παραπάνω τους παρευρισκόμενους, ιδιαίτερα όσους είχαν απογοητευτεί από την ακύρωση λόγω βροχής στις 22/09, στη Βαβυλωνία.

Έντεκα παρά τέταρτο και στη σκηνή της Αποθήκης βγαίνει ο Βασίλης Γκουνταρούλης με τους μουσικούς του. Ακούγονται δύο κομμάτια από την πρώτη σόλο δισκογραφική του δουλειά, τα "Πικρό φιλί" και "Άσε με μόνο", και δύο ακόμα από την επερχόμενη. Οι γιγαντοοθόνες πίσω του εμφανίζουν εικόνες εναρμονισμένες με τη μουσική και τους στίχους. Η ανταπόκριση του κοινού μάλλον χλιαρή - άλλωστε βρισκόμαστε στην αρχή ακόμα.
Ακολουθεί ο Ντίνος Σαδίκης, με την κιθάρα και το κουτάλι -της σούπας, του γλυκού, θα σας γελάσω- ανα χείρας, και τη γνωστή κι αγαπημένη τριπλέτα τραγουδιών: "Απαισιόδοξο τραγουδάκι", "Χωρίς κανόνα"(βίντεο), "Χορός".

Μία περίπου ώρα από την έναρξη της συναυλίας ο Αγγελάκας μαζί με σύσσωμους τους Επισκέπτες και τον πανταχού παρόντα Σαδίκη αρχίζουν το δικό τους παιχνίδι... "Από δω και πάνω". Τα αίματα δεν αργούν ν' ανάψουν, αφού το τραγούδι - σουξέ του δίσκου "Σιγά μην κλάψω" (βίντεο) ακούγεται μέσα στο πρώτο δεκάλεπτο. Ο Αγγελάκας μαυροντυμένος όπως πάντα, χαλαρός, νηφάλιος και ευδιάθετος, συνδυάζει το "Αιρετικό" με ένα σχόλιο για τις Δημοτικές Εκλογές.

Ο Σαδίκης σε τρελά κέφια, δίνει μια ολόκληρη παράσταση μόνος του, πότε ανάμεσα στους μουσικούς και πότε στην αριστερή άκρη της σκηνής με το μπαγλαμαδάκι του. Οι Επισκέπτες συμμετέχουν με την ψυχή τους, εντυπωσιάζουν με την εξαιρετική τους απόδοση, σχεδόν απόλυτα πιστή στις εκτελέσεις του άλμπουμ, και ξεσηκώνουν το κοινό. Παραδόξως, το καθιερωμένο "ξύλο" είναι ελάχιστο, ακόμη και μπροστά στη σκηνή, παρά τον ενθουσιασμό που επικρατεί στους θεατές. Ο Αγγελάκας σε τέλεια επικοινωνία με το κοινό, κάποια στιγμή μοιράζει και φιλάκια, ενώ από κάτω ακούγονται σε όλους τους τόνους τα...

"IIII loooove you!"......

Το πρόγραμμα διαρκεί πάνω από δύο ώρες μαζί με τα δύο encore. Από Τρύπες παίζουν τα "Ακούω την αγάπη" και "Θ' ανατέλλω", και τελευταίο "Ο χαμένος τα παίρνει όλα". Στο τέλος οι μουσικοί αποχωρούν ένας - ένας, σχεδόν με το ζόρι, από τη σκηνή, εν μέσω επευφημιών, έχοντας παρουσιάσει μια θερμή, ατμοσφαιρική, απολαυστική συναυλία.

Συνολική διάρκεια: Πάνω από δυόμιση ώρες

Βαθμολογία: 9/10 (μοναδικό "μείον" τα μεγάλα κενά ανάμεσα στις εμφανίσεις των καλλιτεχνών.)
Παραλειπόμενα:
-Οι Επισκέπτες, αντίθετα απ' ό,τι συνήθως, ήταν ντυμένοι ανομοιόμορφα. Λίγοι μόνο τήρησαν το dress code της φόρμας εργασίας, αλλά σε πράσινο και όχι πορτοκαλί χρώμα. Κάποιοι μάλιστα δε φορούσαν μπλουζάκι κάτω από τη φόρμα...

-Καθώς το συγκρότημα εκτελούσε το "Ακούω την αγάπη", η μουσική σταμάτησε, και δύο μουσικοί από την κορυφή της σκηνής φώναξαν το ΠΑΟΚικό σύνθημα "Είμαι χάλια - είμαι χάλια, βλέπω έναν αετό με δυο κεφάλια", με τη θερμότατη συμμετοχή του Αγγελάκα και την παθιασμένη αντίδραση του κοινού.

-"Σταρ" της βραδιάς αναδείχθηκε ο Στέφανος Λαζαρίνος, εκείνος με το τεράστιο σαξόφωνο, που σχεδόν αποθεώθηκε από ορισμένους θεατές και λίγο πριν το τέλος χόρεψε μαζί με έναν άλλον μουσικό σε στυλ...

...Παπαρίζου!

Πιο χαμηλών τόνων, ο εμφανέστατα αδυνατισμένος Νίκος Βελιώτης πλαισιωμένος όπως πάντα από τους Φώτη Σιώτα και Δημήτρη Μπασλάμ.Πάντα τέτΧοια!

Χριστίνα Χάσου
11/10/2006

ΑΝΑΦΟΡΑ Νο2
Συντάκτης: Mouxlaloulouda

Χάιδεψε τις ψυχές μας, και κάθε στιγμή της συναυλίας ζήσαμε μια ολόκληρη ζωή. Άνοιξε την πόρτα της φαντασίας μας και καλωσόρισε το κέφι και πλήθος μοναδικών συναισθημάτων. Απολαύσαμε ένα απόλυτα ισορροπημένο χαρμάνι ερμηνευτικής και στιχουργικής δεξιοτεχνίας, μουσικής ποικιλομορφίας (τέτοιες ενορχηστρώσεις θα τις ζήλευε και ο Johnny Greenwood!) και χορταστικής οφθαλμολαγνείας [της κοιλίτσας του Στέφανου Λαζαρίνου, των χορευτικών (που ετοίμασε ειδικά για το show) του Αγγελάκα (με πρωτόγνωρη διάθεση για χορό, κουβέντα με το κοινό, κίνηση και χαμόγελα), των ανατροπών του φωτισμού!]

Ο Ντίνος Σαδίκης με την τριπλέτα "Απαισιόδοξο τραγουδάκι", "Χωρίς κανόνα"(βίντεο), "Χορός" μαγνήτισε το κοινό και έκαΜνε τα δευτερόλεπτα της διακοπής να μοιάζουν σαν κάποιος να διέκοψε την παροχή της καρδιάς με αίμα. Πολύ τρομακτικό ακούγεται αυτό οπότε... Cut. Το ξαναπάω από την αρχή... ή μάλλον οι υπογραμμισμένες λέξεις (λόγω του ότι δεν εμφανίζεται η μορφοποίηση, η υπογράμμιση ξεκινά από το και έκαμνε... και τελειώνει στο ...με αίμα) να διαγραφούν κατά την ανάγνωση. Οι πρώτες νότες των εγχόρδων ακούστηκαν στις 23:40 και σίγασαν 2 ώρες μετά, με ένα οργασμικό φινάλε πνευστών.

Τα τραγούδια χτίζονταν σταδιακά, με ηλεκτρονικές λούπες, drums και τύμπανα, βιολοντσέλα, ηλεκτρικές κιθάρες, τρομπέτες, μπαγλαμαδάκι, βοηθώντας στον εμπλουτισμό του ήχου και τη στιγμή που ξεπροβάλλε η φωνή του Αγγελάκα, τα φώτα να πέφτουν επάνω του χωρίς όμως αυτό να μας στερεί από τις πλούσιες ηχητικές εναλλαγές. Κάποιες φορές ξαπόσταιναν, κάποιες φορές μονοπωλούσαν τα τραγούδια.

Σε κάθε περίπτωση άκουσαν τις ευχές μας (και τις προσευχές μας θα πρόσθετα για μία συνάντηση που θα φυλακίζαμε μέσα μας για πάντα) και σαν άστρα ρίχτηκαν να ικανοποιήσουν τις επιθυμίες μας. Βέβαια, και το κοινό ανταπέδιδε με χειροκροτήματα και με κραυγές λατρείας (;). Συγχρονίστηκε στους ρυθμούς και απάντησε θετικά σε κάθε κάλεσμα για ανταπόκριση. Το setlist αναμενόμενο όπως και το encore. Στην δεύτερη επανεμφάνισή τους ξαναέπαιξαν τα "Αιρετικό" και "Σιγά μην κλάψω"(βίντεο). Άντε μετά να συμμαζέψεις την ευφορία σου! Επιτακτική η ανάγκη για νέα τραγούδια αλλά, αν πλησιάζουν σε ποιότητα αυτά του "Από 'δω και πάνω" και σε πρωτοτυπία αυτά του "Οι ανάσες των λύκων", (βίντεο) μπορούμε να περιμένουμε.

Φωτογραφίες: Νάσος Αβδαρμάνης

Oh, Jenny!

Cute? You bet she is. Sexy? Hmmm, I would say passionate, rather than sexy. Add ‘gifted’ to her profile, and here she is: the fabulous Jenny Lewis.

Sweet Jenny (Lou should rewrite ‘Sweet Jane’ as ‘Sweet Jenny’, especially for her) is the new star of our radio show, thanks to the magic of her latest achievement, ‘Rabbit Fur Coat’, credited to Jenny Lewis with The Watson Twins. Isn’t this a brilliant record! Yes, The Watsons spread their lovely harmonies all over the place. OK, the special appearance of Mr. Conor Oberst himself, whose label puts the album out, is a strategic advantage. But, what makes the difference is the charming Miss Lewis. She has written the songs (eleven originals, plus a Traveling Wilburys cover), and she performs them in a physical way (and in her one-of-a-kind dresses -this girl has made dresses trendy again!), as if she is singing her tales to us.

Search for her video-clips, and watch this former child starlet and TV/movie actress’s wet, about-to-cry eyes. Eyes of genuine sadness. The kind of eyes and the kind of songs that made our radio program suffer from ...Jenny-ism.

Our Jenny’s first step outside the camp of Rilo Kiley is a ‘while soul’ whisper. Moody Americana, bluegrass harmonies, absolute seduction. Sensitive. Fragile. As sensitive and fragile, as precious beauty always is. Imagine Mazzy Star gone country, and you get the idea.

Need I say more? Well, let me say one last (but not least) thing: Jenny has created one of the funnest to listen to albums of 2006. Does she know that?

John Simandiras

Linkography: http://www.jennylewis.com, http://www.myspace.com/lewiswithwatsons, http://team-love.com/bands/jenny, http://en.wikipedia.org/wiki/Jenny_Lewis, http://allmusic.com/cg/amg.dll?p=amg&sql=10:13r9281w056a, http://allmusic.com/cg/amg.dll?p=amg&sql=11:efug6j3271u0.

‘Rabbit Fur Coat’ is out now on Rough Trade (rtradcd291) in Europe. In Greece, Rough Trade is distributed by our good friends @Hitch-Hyke Music (210 9233472).