Τρίτη 7 Μαρτίου 2006

our blog gets SLUNTed



SLUNT website's newspage redirects you to our blog!
Just click http://www.slunt.net/news.php.

One more proof that our blog has become of truly international fame.

Thanks, Abby! I had an unforgettably great time interviewing (and, ermm, viewing) you. Also, I figure out that every reader is enjoying your answers.

Best of luck to SLUNT.

John S.

Παρασκευή 3 Μαρτίου 2006

Abby Gennet (SLUNT)

Get A Load Of Her!

words: John Simandir-ass

SLUNT emerged from New York, with a clear rock-the-world philosophy and a take-no-prisoners attitude. Their first album, ‘Get A Load Of This’ is a hot, adrenaline-fueled, kinky, sleazy, piece of rockNroll, for all those who GIVE a shit! You may call it hard and heavy, too. Currently working on the follow up to ‘Get A Load Of This’, SLUNT are becoming popular here and there. They’ve also become one of the darlings of our radio show, thanks to the constant airplay they’ve been getting on ‘diamonds’ since October 2005.
Fresh from having sex (she claims she’s done it 7 hours ago, and it was -in her words- “juicy”), Abby Gennet, SLUNT’s guitarslinger and singer is providing us with her answers to our carefully-designed questions… proving that there’s much more than this little ‘N’ that makes the difference to SLUNT.

Abby, how relaxed are you, when you’re answering interview questions?
I’m in my jammies right now.

-jammies? U call that jammies? (photo: scott s. clinton)

Have you ever left in the middle of a face-to-face interview, because you didn’t like the interviewer’s questions?
No, but you’re gettin’ fuckin close, buddy.

How important is ‘N’ to SLUNT?
Would you call YOUR mama a whore?

How do your parents feel about your being in a heavy rock band?
They love it. My mom wears her SLUNT T-shirt to all the gigs.

Is sharing the same van with the guys in SLUNT easy, when you’re on tour?
Only when they’re not gassy. We have a “no-fart” rule on the van.

Are women more loyal on the road than guys are?
Umm, what happens on the road stays on the road.

Is there something you hear all the time concerning SLUNT, that makes you want to put a screwdriver in your ear?
If anyone else asks me what SLUNT means, I’m gonna put a screwdriver in THEIR ear!

Do you think that SLUNT have something in common with Nashville Pussy? Have you ever met anyone from Nashville Pussy?
Guitar-wielding mamas playing dirty rock n roll! I met Corey, their old bass player, once. I photographed her blowing fire in a park. That was pretty cool.

Is Ron Jeremy, the famous pornstar, really one of your heroes, as you’re saying on your website, www.SLUNT.net? Have you ever talked to him or, erm, played in a movie with him?
I met him once & he squeezed my ass. He’s definitely a pro.

What are some of your turn-ons?
People who are secure with who they are. Oh, & young latin boys that don’t speak any English.

Is playing live a sexual turn-on for you in any way?
Hell yeah, especially cuz my guitar is at pussy level.


Have you ever experienced a wardrobe malfunction onstage?
Im always showin’ my ass crack to Pat & Charles, when I bend down to plug in my gear, but that’s about it.

What are you drinking before a stage appearance, what are you drinking during the show, and what’s the ideal after-the-show drink?
Jack. Jack. Jack.

Turn-offs?
Smelly boys & people that ask me what SLUNT means.

Who’s the sexiest male in the music industry today?
Brett Scallions.

Who’s the sexiest female in the music industry today?
Paulina Rubio could come over.

Have you ever dated women?
Umm, define “dated”.

No, I won’t. I’ll ask you my next question, instead: Lots of male musicians partake in the groupie scene. Is that something women rockers do as well?
I have this funny way of cock-blocking the boys in my band.

...cock-blocking the boys in her band

When was the last time you had sex? How was it?
About 7 hours ago. Juicy.

Do words come easier to you than the basic melody of a song?
Yes. I’m usually pretty bad with coming up with hooks. But I can rhyme, yo!

Who would you like to produce your upcoming second album?
We’re in the process of compiling our wish list. Would love someone like GGGarth Richardson or Butch Walker.

What’s the earliest take was a keeper on the first LP, and who’ll have the final word on which take will be a keeper on this second LP?
Probably ‘Not About You’. We’re just gonna record what we have for this next one & see what comes out the best. We’ll ALL have a say in the editing process.

Which song is the ideal show-opener for SLUNT? And which one might be the ideal show-stopper for you?
We usually open with ‘The Best Thing’, but now we have a new one called ‘Here To Rock’ that will be a perfect show opener. Now we’ll probably CLOSE with ‘The Best Thing’, since it’s most recognizable to our fans.

Do people in the audience often scream for an encore after your gigs?
Depends where we are. We usually have a time constraint, since we’re opening for bigger bands, so we just rock it heavy & leave em wanting more.

Lemmy or Nick Oliveri?
Lemmy.

What’s so special about New York?
It’s the capital of the universe.

Do you regret having done any of your tattoos?
Nope. Will probably get some more along the way.

Are there any tattoos under your underwear?
Well, I had this little mouse tattoo but my pussy ate it.

What’s the most embarrassing thing male fans have done in your presence?
Things don’t really embarrass me. I DID pierce a guy’s nipple with a SLUNT pin once though. That was fun. Luckily there was no blood.

Female fans sometimes flash their breasts to male performers they admire. Has a male fan ever dropped trou?
Nope. I’ve signed a few asses though. I’m also down with boobie signings… but usually they’re sweaty & then my sharpie gets ruined.

boobie signings

What was the nearest to Greece you ever got to play?
Switzerland.

What do you want to say to Greek people that have spotted and loved SLUNT by listening to them on ‘diamonds’?
Keep it loud & keep it dirty. And make sure ya come visit us at www.slunt.net!

Loads of hugs and smiles to Sophie from Repossession Records for making all this possible! JS

Δευτέρα 20 Φεβρουαρίου 2006

Εσπερος

Έκλεισε κι ο Έσπερος!
Γιατί, ούτε κι οι κινηματογράφοι θα γλιτώσουνε από την σαρωτική επέλαση των πολυεθνικών.
Όμως ο Έσπερος, στην Αλεξάνδρου Σβώλου, κέντρο πόλης, υπήρξε για χρόνια από τους πιο ζεστούς, τους πιο αγαπημένους κινηματογράφους για πάρα πολλούς Θεσσαλονικείς – και όχι μόνο.
Συνήθως, η τύχη των κινηματογράφων που κλείνουν είναι η μετατροπή τους σε – τι άλλο; - σούπερ μάρκετ. Ζήτω η Θεά Κατανάλωση! Για τον Έσπερο μαθαίνω ότι μάλλον για πάρκιγκ προορίζεται. Πριν λοιπόν, να δω αυτή την…εξέλιξη, και για να συμβάλλω ή να δηλώσω, έστω μόνο, την ταπεινή μου, ελάχιστη και μάταιη αντίσταση σε όλο αυτό, δημοσιεύω ένα συμβάν του οποίου έτυχα μάρτυρας κάποιο μεσημεράκι και, ως συνήθως, η γραφτική μου μανία μ` έκανε να το καταγράψω.
Ίσως και να ΄γινε επίτηδες. Για να μην ξεχάσουμε ότι κάποτε και για πολύ καιρό, ο τόπος αυτός, υπήρξε σημείο συγκέντρωσης, χαλάρωσης και διασκέδασης για τόσες ψυχές…Ανθρώπινες και όχι μόνο…


Έσπερος…
Αποσπερίτης…
Ο πλανήτης Αφροδίτη…
Παράξενη η γεωγραφία του Έρωτα!
Ο τόπος που γεννιέται
Ο τόπος που εκδηλώνεται,
που κατοικεί

Στο «ρω» του «Έσπερος»
Μέρα μεσημέρι,
μ` έναν ήλιο λαμπρό
Κέντρο πόλης,
μέσα στ` ανάγλυφα,
τα πλαστικά τα γράμματα του κινηματογράφου
Μέσα στο «ρω», ακριβώς
Στο «ρω» της λέξης «Έσπερος»
Δυο περιστέρια ενώσαν τα φτερά τους
Αντάλλαξαν φιλιά κι αναπνοές

Ποιος νοιάζεται που είναι πλαστικό
Ποιος νοιάζεται που είναι μες στην πόλη
Ποιος νοιάζεται για τόσο κόσμο που περνά,
που προσπερνά, μπαίνει και βγαίνει

Δυο περιστέρια, ούτε που το νιώσαν
«Έσπερος», είδανε
Αποσπερίτης…
Πλανήτης Έρωτα και ομορφιάς…
Η Αφροδίτη…
Εκεί, στο «ρω», ενωθήκαν
και ταξίδεψαν στο Σύμπαν…



ΥΓ: Εγώ πάντως, προτιμώ ακόμη τους «μικρούς» κινηματογράφους - που εξακολουθούν να έχουν κάτι το ερωτικό - σε πλήρη αντίθεση με τους τεράστιους, πάμψυχρους πολυκινηματογράφους των εμπορικών κέντρων!

Φένια

Πέμπτη 16 Φεβρουαρίου 2006

AΠΟ ΤΟ ΜΕΤΩΠΟ ΤΩΝ ΣΥΝΑΥΛΙΩΝ

γράφει ο οιονεί πολεμικός ανταποκριτής μας, Βαγγέλης Μιχαλακάκης

Πάκι, αγαπητέ Γιάννη και λοιπά Διαμάντια!

Κατόπιν δικής σου προτροπής, αποφάσισα να εισχωρήσω στο δΓιαμαντο-site, ώστε να αναφέρω τα πεπραγμένα των δύο πρόσφατων συναυλιών στις οποίες, εύχαρις, παραβρέθηκα.

Η πρόσφατη εμφάνιση των RASMUS κύλησε με το γνωστό, εμπορικό ποπ-ροκίζον ύφος τους, δίνοντας έμφαση στις γνωστές επιτυχίες τους, με αποκορύφωμα το πασίγνωστο “In The Shadows” στο φινάλε της βραδιάς. Αξιομνημόνευτη η unplugged εκδοχή 4 τραγουδιών τους, καθώς και ο καθαρός, μεστός ήχος τους.
Όμως, η ατμόσφαιρα και η ανταπόκριση του κοινού, γιατί μου φάνταζε σαν πάρτι σε παιδική χαρά;

Όσοι δεν μπόρεσαν να παραβρεθούν στην παρθενική εμφάνιση των LIARS στην ΥΔΡΟΓΕΙΟ, ίσως έχασαν την απολαυστικότερα παρανοϊκή συναυλία ever!

Τη βραδιά ξεκίνησε το ανερχόμενο τρίο των DREAD ASTAIRE, οι οποίοι με το μεστό, μπιτάτο, post-rock ήχο τους, έδωσαν υποσχέσεις για μια πολύ καλή πορεία.

Ο 2L8, ο οποίος ακολούθησε, περιδιάβηκε ένα μονοπάτι απαιτήσεων μόνος, με την κιθάρα του και την ηλεκτρικο-unplugged παράθεση τραγουδιών του κι έδειξε ότι και καλά κομμάτια έχει και πολύ καλός performer είναι. Το CD του είναι από τα καλύτερα της χρονιάς, πράγμα που το αποδεικνύει και o ίδιος πάνω στο stage.

Γνήσια τέκνα του New York noisy ήχου, οι LIARS, απέδειξαν ότι δίκαια θεωρούνται από τις καλύτερες live μπάντες. Ένα δυναμικό τρίο, εν μέσω παραμορφώσεων και παραμορφωμένων «μπιπλικιών», με τον ανεκδιήγητο τραγουδιστή – μπασίστα να οργώνει το stage, έναν ασταμάτητο ντράμερ και τον τρίτο της παρέας να εναλλάσσει κιθάρες και, ενίοτε, τύμπανο, έστησαν ένα υπέροχo ηχητικό όργιο πάνω στη σκηνή. Ενδυματολογικά, η φόρμα του ντράμερ με την ένδειξη: “NO CHEERLEADERS” ήταν all the money, ενώ το κοστούμι του performer κατέληξε να εξαφανίζεται εν μέσω της συναυλίας, αφήνοντάς τον στο φινάλε της βραδιάς μόνο με τα εσώρουχα!
Τα δύο encore που ακολούθησαν, επισφράγισαν 90 λεπτών ηχητικού πανδαιμόνιου!

Με εκτίμηση,
Βαγγέλης Μιχαλακάκης



ΥΓ: Ίσως, τελικά, δεν ήταν και η πιο sexy συναυλία!

Δευτέρα 6 Φεβρουαρίου 2006

ΜΗΔΕΝ ΕΙΣ ΤΟ ΠΗΛΙΚΟ

Όλα είναι απόψε εδώ.
Μέσα σε μια σιωπή τόσο πηχτή,
τόσο αποπνικτική που σε ζαλίζει,
τόσο ομιχλώδη που σου κλείνει τους ορίζοντες.
Ψάχνεις λίγη θέρμη να τη λιώσεις:
τη ζεστασιά από ’να κερί
ή την ανάσα κάποιου ανθρώπου
πλάι στη δική σου που πάγωσε.
Πάγωσε, σαν την παλάμη σου, που απόμεινε απλωμένη
μούδιασε στην άκαρπη αναζήτηση μιας άλλης,
όμως κανείς δεν έστερξε να την αγγίξει.
Πού να τη βρεις τη ζεστασιά,
που όλα τα φώτα είναι εκεί κάτω,
τόσο μακριά κι ας φαίνονται κοντά σου
-μην τεντώνεις άδικα το χέρι, δεν τα φτάνεις-
τόσο μακριά που δεν ξεχωρίζεις πια
αν είναι λάμπες σπιτιών, στολίδια γιορτινά, φανάρια πλοίων, ή αστέρια.

Όλα είναι απόψε εδώ.
Τ’ αόρατά σου σύνεργα:
πένες με διάφανη μελάνη, αέρινα χαρτιά,
ειδική παραγγελία για τα μυστικά και τα κρυφά τα σχέδιά σου.
Πού θα τ’ αποτύπωνες αν όχι εκεί;
Οι μέρες απομόνωσης
-λεκέδες υγρασίας από δάκρυα πάνω στους τοίχους-
οι αρνήσεις και οι απαρνήσεις και οι απογοητεύσεις
έστησαν τρελό χορό μες στο μυαλό σου,
χορεύουν και γιορτάζουν με χαιρεκακία.
Όλοι γιορτάζουνε χωρίς εσένα.

Κανείς δεν είναι απόψε εδώ.
Ούτε εκείνοι που έχουνε ψυχές σα λεωφορεία
με όλες τις θέσεις τους πιασμένες
-πας ν’ ανεβείς κι όλο σου κλείνουνε τις πόρτες,
ποτέ δεν περισσεύει χώρος για σένα-
ούτε οι άλλοι, οι σπουδαίοι μαθηματικοί
που όλα τα βλέπουν σα διαιρέσεις,
ως και τους ανθρώπους που χωρούν μες στη ζωή τους
και πάντα τις διαιρέσεις τους τις θέλουν τέλειες.
Τα πηλίκα να ’ναι στρογγυλά και λεία
σαν τα αισθήματά τους.
Με τα υπόλοιπα δεν ξέρουν τι να κάνουν.
Γι’ αυτό κι εσύ απόψε θα τους κάνεις το χατίρι
και στο πηλίκο εκεί ένα μηδενικό θα γράψεις.
Τίποτα περισσευούμενο να μην αφήσεις.
Μηδέν εις το πηλίκο.
Μηδέν, μηδέν, όλα μηδέν.

ΧΡΙΣΤΙΝΑ Δ. ΧΑΣΟΥ

Υ.Γ.: Γράφτηκε το βράδυ της 25ης Δεκεμβρίου 2005
και πήρε την τελική του μορφή το πρωινό της Δευτέρας 16 Ιανουαρίου 2006
(εν ώρα μαθήματος, φυσικά).
Εφκαρίστο. Γκαμπρέν.