Δευτέρα 10 Οκτωβρίου 2005

Επειδή...

Επειδή τις τελευταίες μέρες όλα τα στραβά κι ανάποντα βγαίνουνε στο ν-Τρόμο μου. Κι επειδή αυτές οι «τελευταίες μέρες» όλο και μακραίνουν κι ακόμη φως ντεν Γλέπω. Να με συγχωράτε μα ντεν μου βγαίνει κάτις πΧιο αισΧιόντοξο για την ώρα. Νιώθω λίγο σαν αυτό που λέει ο Σαλβαδόρ∙ «Τι έχω κάνει και με πέταξαν στη γη;». Πού θα πάει όμως; Θα πω κι αυτό που λέει ο Αγγελάκας∙ «Σιγά μην κλάψω! Σιγά μη φοβηθώ!»…
( ΚαΚέ, να εμφανίζεται ο Αγγελάκας πΧιο αισΧιόδοξος από τον Σαλβαδόρ! Ακόμη κι αυτούς αντέστρεψα εγώ! Α, είναι σοβαρό το κατάσταση! )
ΜπουρδομιζέρΓια, λοιπόν, αλλά μην δίνετε και πολλή σημασία! Τα μου περάσει!

Μεγαλώνω∙
κι οι ανασφάλειές μου μεγαλώνουνε μαζί.
Όσο πιο πίσω, πιο παιδί,
πιο ατρόμητη μου φαίνεται πως ήμουν
Πόσο οξύμωρο αυτό!
Σκληρό!
Που μεγαλώνοντας τρομάζω πιο πολύ!
Κοιτάζω τους ανθρώπους
και τους έχω περισσότερη ανάγκη
Γιατί η καρδιά μου η φοβισμένη ένα στήριγμα γυρεύει
Μια τρυφερή φωνή και μια αγκαλιά
Όμως αντίστροφα εκείνοι αξιολογούν το φτάσιμό μου
Στο βλέμμα μου το ικετευτικό
όλο και πιο σκληρό το βλέμμα που μου ρίχνουν
Στο απλωμένο χέρι μου,
αυτοί, στητοί κι αλύγιστοι,
δεν τσαλακώνουνε την αυστηρή κορμοστασιά τους
Όλο και πιο τραχιά, πιο απότομη η φωνή τους…

… Γεμάτοι απαιτήσεις οι άνθρωποι!
Απαιτήσεις – Διαταγές!
Όχι για τη δική τους,
για τη δική σου τη ζωή απαιτήσεις!
Και είναι απόλυτοι!
Και είναι αργά για αγκαλιές και νανουρίσματα
Κι αν εσύ λες ότι ανάγκη ακόμη τα `χεις,
τότε μ’ εσένανε κάτι δεν πάει καλά.
Κι η υπέρμετρη Ευαισθησία σου
είναι ψεγάδι που θα πρέπει να κοιτάξεις!

Φένια

Δευτέρα 3 Οκτωβρίου 2005

Ανέμπνευστο ποιηματάριο

Το έχω πλέον αποδεχθεί ο δείκτης της δημιουργικόητας μου έχει πέσει στο 0. Δε βρίσκω τίποτε τριγύρω να με εμπνεύσει. Κόντρα στην πνευματική μου νωθρόητα αποφάσισα να πράξω μιαν ύστατη προσπάθεια.


Η έμπνευσή μου έφυγε
χάθηκε μια για πάντα
την ξόδευσα όλη ο άπληστος
μέσα σε επτά ημέρες

Σαν πεινασμένος ποιητής
κατάπια την κάθε ρίμα
περίλυπος φιλόσοφος
ρούφηξα κάθε ιδέα

Δεν είπα ένα ευχαριστώ
για όσα μου 'χε προσφέρει
τον εγωισμό μου έτρεφα
καιρό με την ευχή της

και τώρα με εγκατέλειψε
γιατί με βρήκε σκάρτο
διότι τη σπατάλησα
χωρίς να τη ρωτήσω

αν ήθελε το χρόνο της
αν ήταν όλα εντάξει
καμιά στιγμή δε νοιάστηκα
να ακούσω την άποψή της

κι όμως δεν το μετάνιωσα
η γνώμη μου δεν αλλάζει
κι άμα γυρίσει δίπλα μου
τα ίδια θα της (κάνω) πράξω

Δεν έχω την ανάγκη της
συγνώμη δε ζητάω
στην απουσία της θα βρώ
την έμπνευση που μου λείπει

- - - - -
Zpi

Los de Abajos concert

Ότι και να πω για το χθεσινό live λίγο θα 'ναι. Ωραίο το ζέσταμα από τον Ράκια με τους Street Parade (Φωνή - κιθάρα, drums & Djaying [ ή αν προτιμάτε πικαπισμοί [[βλέπε βιβλιογραφία Terror Ex Crew]]] - αν και δεν έπαιξαν τη Μαριλού οι Αδαμαντιστές τους χαρήκαμε - για να ακολουθοήσουν οι εξαιρετικοί Los de Abajo. Δεν ήταν πλάκα τελικά το λογότυπο της πρόσκλησης 'The childrens of Manu Chao'. Στα χνάρια του Manu λοιπόν οι 10 los de Abajo κατάφεραν να ξεσηκώσουν τους πάντες, τους πάντες εκτός από τον Σημαντήρα που έπρεπε να φύγει νωρίς για να πάρει τα χάπια του λόγω Αλτσχάιμερ.
Καταπληκτική ατμόσφαιρα για 1.5 περίπου ώρα. Δουλευταράδες μουσικοί μας χαρίσαν καλοδουλεμένα τραγούδια με παιχνιδιάρικα γυρίσματα και ξεσηκωτικούς ρυθμούς. Πολιτικοποιημένος στίχος (απ'ότι μπορώ να φανταστώ, καθόλου τυχαίο το σκετσάκι με τις μάσκες Kiss και Bush. Όπως και να 'χει όταν ξανάρθουν μην τους χάσετε.
Bonus της βραδιάς η έκτακτη εμφάνιση των One Drop. Ξανάμαναγέμισε η σκηνή με 9 ρέγγες και μετά από 45 λεπτά αναμονής το γλέντι συνεχίστηκε για όσους ήρωες είχαν κουράγιο να συνεχίσουν. 2:30 έφυγα από το club της Μύλου μαζί με τον Μαρκ και το κέφι ακόμα καλά κρατούσε.
Στο εξαίσιο τούτο live παρευρέθηκαν εpixies οι Αδαμαντιστές Νάσος, Φένια και Κωσταντίνα. Έλα μωρέ ποια Κωσταντίνα τώρα, η Ντηνιώ θέλω να πω.
Γκαμπρέν
Εφχαρίστο

Ράκιας


Los de Abajo

Τετάρτη 28 Σεπτεμβρίου 2005

ΔΩΡΕΑΝ ΠΡΟΣΚΛΗΣΕΙΣ ΓΙΑ ΡΑΚΙΑ ΚΑΙ LOS DE ABAJO ΣΤΗΝ ΜΥΛΟ

Τα ‘διαμάντια’, η θρασύτατη εκπομπή μας, έχει το θράσος να χαρίζει άφθονες δωρεάν προσκλήσεις για ένα κουνιστικό λάιβ ανεξέλεγκτου πάθους (όπως προμηνύεται τουλάχιστον):
τη συναυλία των Los De Abajo στο Ξυλουργείο τΗς ΜΥΛΟΥ, την ΚυρΓιακή, 2 Οκτωβρίου 2005.
Πριν από τη συναυλία των Los De Abajo, ο δικός μας Ράκιας στη ‘δική του φάση’, τη δική του λάιβ φάση. Ράκιας και Los De Abajo: δύο σετ, σε μία βραδΓιά.

Πληροφορέισιον για τους Mεξικανούς Los De Abajo στο παράρτημα:

Όσοι επιθυμούν να πληρώσουν θα πληρώσουν 15 ευρώ στην είσοδο. Ώρα έναρξης η δεκάτη βραδινή.
Οι προσκλήσεις είναι όλες μονές και επίσημες. Χαρίζονται σε όσους προσέλθουν στα στούντιο της ΕΡΤ3 στην Αγγελάκη 14, κατά τη διάρκεια των ‘διαμαντιών’ (19:00 με 20:00), αύριο Πέμπτη, 29 Σεπτεμβρίου 2005 και μεθαύριο Παρασκευή, 30 Σεπτεμβρίου 2005. Έκαστος μπορεί να παραλάβει περισσότερες από μία προσκλήσεις. Η ΚΑκατανάλωση σκόρδου πριν από την περασΧιά από τα στούντιά μας επιβάλλεται.

ΓΙΑΝΝΗΣ ΣΗΜΑΝΤΗΡΑΣ

Κυριακή 25 Σεπτεμβρίου 2005

ΝΟ ΜΟRE AΛΛΑ ΚΟΛΠΑ

Έχω τόσα μαθήματα να δΓιαβάσω, τόσα περΓιοδικά να μελετήσω, τόσους δίσκους να ακούσω, τόσες υποχρεώσεις να ταχτοπΧοιήσω, τόσες εκκρεμότητες χάσκουν μπρος στα μάτΧια μου υπό μορφήν post-it (συνήθως ριγωτών, με βολεύουν πΧιο πολύ από τα συμβατικά), και κάθομαι και γράφω ποιηματάκια σαν τους αργόσχολους. Πώς τους είχε χαρακτηρίσει τους ποιητές εκείνος ο άξΧιος πολιτικός ανήρ; Και έχω και την αναίδεια να τα κοινοπΧοιώ από πάνω! Ε, μου αξίζει να αυτοπαραδοθώ στη δημόσΧια περιφρόνηση…

NO ΜΟRE AΛΛΑ ΚΟΛΠΑ

Με τι να μας εκπλήξουν πΧια οι διαφημιστές,
Όταν μας τα ’χουν δείξει όλα;

Πώς να μας προσελκύσουνε οι ντελάληδες;
Μπερδεύονται οι φωνές τους.

Άλλο τίποτα από κοινοτοπίες έχουνε οι ποιητές
Για να γεμίσουν τις γραφές τους;

Μα πΧιότερο αναστενάζουν οι Θεοί (οι Ύψιστοι Ταχυδακτυλουργοί),
που δεν ξέρουν τι άλλο θάμα να κάνουν, για να μας ξεγελάσουν να τους πιστέψουμε.

ΓΙΑΝΝΗΣ ΣΗΜΑΝΤΗΡΑΣ