Ε;

Πρόλογος (για πούλημα)

Το 1969 ο Γάλλος συγγραφέας Ζωρζ Περέκ (Georges Perec), έγραψε το μυθιστόρημα Η εξαφάνιση (La Disparition), απ' το οποίο λείπει ολοκληρωτικά το γράμμα e, το οποίο είναι, όχι συμπτωματικά, το συνηθέστερο γράμμα της γαλλικής αλφαβήτου. Αυτή η τεχνική συγγραφής είναι γνωστή ως λιπόγραμμα (lipogram). Αφήνω στην άκρη τις τεχνικές και προχωρώ στα μεγέθη.

Ιδού Πάνσεπτοι συνδγιαμαντιστές. Έχω την ύψιστη τιμή να μοιραστώ μαζί σας ένα ανάλογο, με το παραπάνω, πόνημαχ. Ένα κείμενο από το οποίο θα λάμπει -τύφλα να 'χει ο Λιβιεράτος και η Βίσση- δια της απουσιάς του ο χαραχτήρας του ελληνικού αλφαβήτου, ε (έψιλον). Μη διστάσετε να κατακρίνετε την προσπάθειά μου με τα χειρότερα σχόλια, όμως αν τύχει και τη βρείτε έστω και λίγο ενδιαφέρουσα, σας παροτρύνω να καταφύγετε σε παρόμοιους πειραματιζμούς και ... καλά ξεμπερδέματα.

E;
του Μαρκ Ου Αγγέλου

Μαρτύριο η γραφή δίχως σου, το ομολογώ, κι ας ήταν ολοκληρωτικά δική μου η απόφαση. Αποφάσισα λοιπόν να γίνω ο δολοφόνος σου, να μιμηθώ αυτόν το Γάλλο πρωτομάστορα που αδυνατώ προς το παρόν να αποκαλύψω. Τα μάτια μου σαρώνουν μάταια το γραπτό μήπως και ανακαλύψουν ίχνη σου. Ίχνη μιας λάμψης γνωστής από τα πρώτα μου αναγνώσματα, μιας και ήσουν ο πιο συχνός θαμμώνας των γραπτών μου. Ως τώρα. Πριν γίνω ο δολοφόνος σου. Πριν αφανίσω το χαρακτήρα σου από το γραφικό χαρακτήρα μου. Για λίγο, ναι. Για λίγους στίχους. Τι σαρκασμός για το βασιλικό μητρώο σου, τι πλήγμα στη ματαιοδοξία σου, στην πρώην κυριαρχική τάση σου!

Σκληρό το τόλμημα, σπουδαίο το ρίσκο της σύγκρουσης μαζί σου. Ζορίζομαι ν' απαριθμήσω τα στριμώγματα που αισθάνθηκα. Μα πώς να σχηματίσω αυτή τη λίστα δυσκολιών, όταν από τους αριθμούς μόνο το οκτώ συνάντησα ανυπότακτο στη δύναμή σου; Διαπιστώνω, ακόμη, τη δυσκολία σχηματισμού της άρνησης, δικά σου τα προνόμια στη γη της. Αδυνατώ να καταγράψω ρήματα, συχνά κι αυτά στη γραφή σαν και του λόγου σου, όπως το ίδιο το ρήμα της ύπαρξης, αυτόν τον μυστήριο συνωμότη στην ανυπαρξία σου.

Όμως απολαμβάνω το ταξίδι όλο και πιο πολύ καθώς σου μιλώ. Νιώθω πια πως κατόρθωσα το ακατόρθωτο. Νίκησα για μια στιγμή το στοίχημα μαζί σου, να αναχαιτίσω προσωρινά την παρουσία σου. Γι' αυτό, νομίζω, πως δικαιούμαι ισόβια τη χρήση σου.

Απλώς κακοποιημένη

"απλός, -ή, -ό επίθ.[... ... επίρρ. απλά, με απλό τρόπο: συμπεριφέρεται απλά, απλώς μόνο: απλώς δεν έχουν την ικανότητα να κατανοούν τι χρειάζεται ο λαός."

Πολλές φορές στην καθομιλουμένη μπερδεύουμε το απλώς με το απλά. Δεν είναι αυτό όμως το πρόβλημα μου. Το πρόβλημα μου είναι ότι η έννοια του απλού κακοποιείται καθημερινά με τον χειρότερο τρόπο. Παραθέτω ορισμένα παραδείγματα για να επανέρθω

Ενότητα 1η: Απλώς μας γάμησες (μπαρδόν)

Πχ1
-Κύριε καθηγητά υπάρχει κάποιο πρόβλημα. Το αρχείο δε σώζεται στη δισκέτα
-Δεν πειράζει. Απλά θα ξαναδώσεις το μάθημα την επόμενη εξεταστική.

Πχ2
-Κύριε τροχομπάτσε μου δε μπορώ να βρώ την άδεια κυκλοφορίας
-Εντάξει δεν τρέχει τίποτε, απλά θα σημπεριληφθεί στην κλήση

Πχ3
-Γιατρέ τι βλέπετε στο καρδιογράφημα; Είναι κάτι σοβαρό;
-Όχι όχι μην ανησυχείτε. Απλά θα νιώθετε ενοχλήσεις όταν κουράζεστε

Πχ4
-Δηλαδή καλέ μου άνθρωπε τζάμπα έτρεχα να μαζέψω όλη αυτή τη χαρτούρα;
-Απλά θα πρέπει να ξαναπάτε στην εφορία.


Στην καθομιλουμένη η έννοια του 'απλά' ή του 'απλώς' αποκλίνει επικίνδυνα από τον αρχική της ορισμό. Ο κάθε συνομιλητής που θέλει να σου πετάξει ένα δυσάρεστο νέο χρησιμοποιεί πρώτα τη λέξη απλά, λες κι εσύ είσαι κορόιδο και δεν καταλαβαίνεις τι θέλει να πει ο ποιητής.
Πόσο απλό θα φαινόταν στον καθηγητή το 'κόψιμο' εαν ήταν ο ίδιος στη θέση του φοιτητή; Πόσο απλή θα φάνταζε η κλήση αν την πλήρωνε ο τροχομπάτσος; Πόσο απλό θα ήταν το πρόβλημα της καρδιάς αν το πάθαινε ο ίδιος ο γιατρό; Πόσο απλή θα φαινόταν η διαδικασία της γραφιοκρατίας στον υπάλληλο αν έπρεπε να διευθετήσει κάποιο δικό του θέμα;. Δε νομίζω ότι θα χρησιμοποιούσε κανείς τους την απλότητα για να περιγράψει το συμβάν σε περίπτωση αντιστροφής των ρόλων.


Και σα να μην έφτανε αυτό έχουμε και την άλλη περίπτωση την οποία ανακάλυψα για να είπω την αλήθεια στα σοφά λόγια του κυρίου CmanDra.

Ενότητα 2η: Απλή να πεις τη μάνα σου

Πχ5
-Στη διαμαρτυρία συμμετείχαν όχι μόνον άνθρωποι της τέχνης, αλλά και πολλοί απλοί πολίτες.

Πρώτα απ'όλα δεν υπάρχουν σύνθετοι πολίτες για να πρέπει να γίνει αυτός ο διαχωρισμός. Δεν είναι όμως μόνον αυτό το λάθος. Χαρακτηρίζοντας τους πολίτες ως απλούς πετυχαίνουμε κατευθείαν την υποτίμηση της αξίας του πολίτη. Σκεφτείτε πως θα μπορούσαμε να πούμε με διαφορετικό τρόπο τη φράση του 5ου παραδείγματος χρησιμοποιώντας άλλη λέξη αντί του 'απλοί', χωρίς να προσπαθούμε τόσο πολύ να είμαστε political correct. Δίνω μια εκδοχή:

Πχ5_2
-Στη διαμαρτυρία συμμετείχαν όχι μόνον άνθρωποι της τέχνης, αλλά και πολλοί ασήμαντοι πολίτες.

Για να μην μακρυγορώ το νόημα είναι ότι στη συγκεκριμένη φράση η λέξη 'απλοί' είναι περιττή. Δεν υπάρχει κανένας λόγος να χαρακτηρίσουμε τους πολίτες ως απλούς.

Το χειρότερο όμως αγαπητοί αναγνώστες δεν είναι ότι χρησιμοποιούμε με λάθος τρόπο την απλότητα. Το χειρότερο είναι ότι έχουμε συνηθίσει να ακούμε τις λανθασμένες εκδοχές της με αποτέλεσμα να πιστεύουμε τις κακόβουλες αυτές φράσεις. Πόσες φορές δε μπερδευτήκατε όταν σας πλασαραν μια δυσάρεστη είδηση ντυμένη μέσα στην απλότητα της 1ης ενότητας; Για τους απλούς πολίτες δεν το συζητώ. Έχουμε πειστεί πλέον ότι πρόκειται για άβουλα πλάσματα.

Η απλότητα είναι πολύ απλή για να την ανακατεύουμε σε τέτοιου είδους βρώμικα παιχνίδια.


ΥΓ: Ζητώ συγνώμη αν έριξα λιγουλάκι το επίπεδο με τις αθυροστομίες που χρησιμοποίησα στους τίτλους των ενοτήτων. Την επόμενη φορά θα προσπαθήσω να το ρίξω περισσότερο.

- - - Zpi - - -

Οι κομπάρσοι

Δεν ξέρω τι γίνεται στο σινεμά και τα μυθιστορήματα, αλλά στην πραγματικότητα όλοι οι χαρακτήρες αξίζει να σωθούν, εκτός από τους κομπάρσους. Αυτούς που δεν καταφέρνουν να πρωταγωνιστήσουν ούτε στην ίδια τους την καθημερινότητα. Στην ιστορία που ακολουθεί, οποιαδήποτε ομοιότητα με πραγματικούς κομπάρσους δεν είναι διόλου συμπτωματική.

* Η ιστορία δημοσιεύεται αυτούσια και στο ιστολόγιο Introspection.

1. Θύμα και θύτης

Ντάλα μεσημέρι του Αυγούστου στη δημόσια παραλία Αλίμονου. Ένας μελαψός, μεγαλόσωμος, μάλλον νεαρός άντρας, κρατά σφιχτά ανάμεσα στα χέρια του τον λαιμό μιας ηλικιωμένης. Το σώμα της είναι δύσκολο να περιγραφεί διότι βρίσκεται σχεδόν ολόκληρο κάτω από το νερό, ελάχιστα μόλις μέτρα από την καυτή αμμουδιά. Πότε-πότε ανέρχεται στην επιφάνεια, παλεύει, σπαρταράει για λίγο, σείεται από την αγωνία και την ένταση. Μπροστά στη θέα του ο άντρας εντείνει το σφίξιμο των χεριών του, πιέζει κατευθείαν στην καρωτίδα και ταυτόχρονα βυθίζει το κεφάλι της ηλικιωμένης στο νερό. Το δικό του σώμα είναι σε όρθια στάση, με το νερό να φτάνει λίγο κάτω από τη μέση του. Για μια στιγμή μόνο, για ένα ή δύο δευτερόλεπτα, ο άντρας κοιτά προς την αμμουδιά. Σαν να περιμένει κάτι να του αποσπάσει την προσοχή. Μάταια όμως. Φέρνει ξανά το κεφάλι στην επιφάνεια. Μπορεί να διακρίνει κάθε λεπτομέρεια του προσώπου. Αυλάκια, ρυάκια και αποχρώσεις του δέρματος αποτυπώνονται στο μυαλό του με μοναδική ευκολία. Σφίγγει τα δόντια του. Σαν να ξεκίνησε να κυλά ένα δάκρυ. Μπα, όχι. Αυτός δεν κλαίει ποτέ του.
Μετά από λίγο, νιώθει το σώμα της γυναίκας να του γλιστρά μέσα από τα γόνατα. Κι όμως τα χέρια του δεν είχαν κουνηθεί ρούπι από τον λαιμό της. Ένας λαιμός εύπλαστος, σαν πάνινης κούκλας. Η δράση του παύει να προκαλεί αντίδραση. Μετακινεί τα χέρια του με δυσκολία από πάνω της, πράγμα που φαίνεται να του κάνει εντύπωση. Πέφτει στα γόνατα, στρέφεται ολόκληρος, βλέμμα και σώμα, προς την αμμουδιά και με απότομες κινήσεις σπρώχνει το νερό για να κινηθεί προς τα έξω. Σύντομα στέκεται στα πόδια του και διασχίζει ένα ανέλπιστο μονοπάτι ανάμεσα στους παρευρισκόμενους.

2. Κομπαρσιλίκια

Σούλα και Μήτσος

«Πήραμε και τον Τσίκο, πάμε για πρωτάθλημα φέτος», μονολόγησε ο Μήτσος και χτήπησε με το χέρι του το πρωτοσέλιδο του «Οπαδού». Δηλαδή δεν μονολόγησε ακριβώς, διότι μοιραζόταν την πετσέτα της παραλίας με τη Σούλα, τη μεγαλύτερη αδερφή του.
«Θα τα σκίσουμε τα χανούμια την Κυριακή. Τουλάχιστον τρία γκολάκια. Θα τους τη στήσουμε στον ηλεκτρικό. Ε ρε πετρίδι που έχουν να φάνε. Ε ρε κεφάλι που έχει ν’ ανοίξει».
«Άσε μας ρε Δημήτρη με τα αθλητικά σου. Υπάρχουν σοβαρότερα πράγματα στη ζωή από τα αυτοκίνητα και τις ομάδες».
«Τι σοβαρότερα δηλαδή; Να στέλνεις αιτήσεις συμμετοχής σε ριάλιτι, όπως έκανες τελευταία;», χασκογέλασε ο Μήτσος.
«Μαλακείες λες πάλι. Τα ριάλιτι έχουν αλλάξει καλέ μου. Είναι παρεξηγημένη έννοια, όπως είπε κι αυτός ο…ο… δημοσιογράφος μωρέ. Έχουν αλλάξει ναι. Έχουν μετατραπεί σε Ακαδημίες παραγωγής ταλέντων πάσης φύσεως».
«Εσύ Σουλίτσα το μόνο ταλέντο που έχεις είναι να τρως ένα ταψί μπακλαβά στην καθισιά. Σε ποιο ριάλιτι θα σε πάρουν;».
Η Σούλα δεν πρόλαβε να απαντήσει. Τα βλέμματα και των δυο τους, στράφηκαν προς θάλασσα, εκεί όπου κοιτούσε κι ο περισσότερος κόσμος.

Ευδοκία και Κωστής

«Τι διαβάζεις Κωνσταντίνε;»
«Το τελευταίο του Μεγακλή Ωραιόπουλου»
«Αμάν βρε Κωστή. Ακόμα και στην παραλία θα μας κυνηγάει αυτός ο Ωραιόπουλος; Ένα σαββατοκύριακο ήρθαμε να ξεσκάσουμε κι εσύ πάλι φιλοσοφικά διαβάζεις. Άντε, παράτα το βιβλίο να πούμε καμιά κουβέντα»
«Όχι, Ευδοκία δεν έχεις δίκιο. Αξίζει να το διαβάσεις κι εσύ το βιβλίο. Ειδικά το κεφάλαιο περί ανθρωπίνων σχέσεων είναι το κάτι άλλο. Καλά τα λέει ο μπαγάσας».
«Ουφ! Σαν τι λέει δηλαδή;»
«Άκου αυτό: Οι ανθρώπινες σχέσεις χρειάζονται σύσφιξη. Όπως ακριβώς η κοιλιά και τα στήθη μιας μικροαστής νοικοκυράς. Έχουμε γεμίσει από ινστιτούτα αδυνατίσματος. Για τις ανθρώπινες σχέσεις, αλήθεια, τι κάνουμε; Χα, χα καλό ε;»
Η Ευδοκία δεν πρόλαβε ν’ απαντήσει. Τον σκούντησε απότομα για να κοιτάξει το σκηνικό είκοσι μέτρα μπροστά τους.

Μάκης και Νικήτας

«Ρε συ φίλε, δεν είμαι καλά τελευταία, κάτι μου φταίει»
«Τι ‘ναι ρε Μάκη, τι έχεις;»
«Ξέρω κι εγώ ρε Νικήτα. Ξυπνάω απ’ τα χαράματα, γυρνάω στο σπίτι πτώμα απ’ τη δουλειά και την πέφτω μπροστά στην τηλεόραση»
«Χαλάρωσε κι εσύ λίγο με τη δουλειά. Σκέψου θετικά. Εγώ έτσι κάνω»
«Σαν τι θετικό να σκεφτώ ρε Αποστόλη; Από τότε που χώρισα με τη Μάρθα όλα στραβά μου πάνε»
«Α, πες έτσι να καταλάβω. Δεν είναι η δουλειά, άλλα σου φταίνε. Μ’ εκείνη τη μικρή τις προάλλες, τίποτα;»
«Δε μου ‘κατσε ρε συ, όχι. Και πλήρωσα και 50 ευρώ τα ποτά. Μακάρι να ήταν τα γαμισιάτικα… Κι αυτή η παραλία όλο κωλόγερους μαζεύει»
«Να μην ξανάρθουμε ρε. Αύριο θα σε πάω στον Αστέρα, χαλάλι τα 25 ευρώ…Ρε συ κάτι γίνεται εκεί»
«Πού;»

Οι κομπάρσοι μιας ζωντανής ταινίας, μιας φέτας ζωής. Απλοί κομπάρσοι, όμως, γιατί οι πρωταγωνιστές ήταν άλλοι. Αυτός ο μαυριδερός αλλοδαπός, μάλλον Τούρκος – ή μήπως Κούρδος -, έπαιζε στον ρόλο του Κακού. Η ηλικιωμένη μαντάμ ήταν αναμφίβολα το αξιολύπητο θύμα. Πάλευε να σωθεί απ’ τα τεράστια χέρια του, που σε σχήμα καρυοθραύστη την είχαν αρπάξει απ’ το λαιμό και την βύθιζαν στο νερό. Κάτι, όμως, δεν ταίριαζε στο σενάριο. Κάτι δεν ήταν εντάξει. Η ώρα περνούσε. Μα πού βρισκόταν ο Καλός της ιστορίας; Α, ναι, μάλλον θα είναι απ’ αυτές που το θύμα πεθαίνει πρώτο. Ο κακός αλλοδαπός είχε παρατήσει το σώμα άψυχο πίσω του και τώρα προχωρούσε προς το μέρος τους. Κοίτα ρε συ πρόοδο ο κινηματογράφος. Εικονική πραγματικότητα, σου μιλάω. Τώρα περνούσε σχεδόν από δίπλα τους. Σχεδόν μπορούσαν να τον αγγίξουν. Αλλά δεν τόλμησαν. Ο πολύπλοκος μηχανισμός του ενστίκτου δεν τέθηκε ούτε αυτή τη φορά σε λειτουργία. «Πότε θα παίξουμε εμείς;», αναρωτήθηκαν μόνο. Αυτοί, οι κωμικοτραγικοί κομπάρσοι της καθημερινότητας.

3. Ο πρωταγωνιστής

Ο Κασίμ είχε ξυπνήσει νωρίς εκείνο το πρωί του Σαββάτου. Ο πρωινός ήλιος που έμπαινε από το σπασμένο παράθυρο του υπογείου σε συνδυασμό με την υγρασία της ατμόσφαιρας, έκαναν τη διαμονή αφόρητη σ’ εκείνη την τρύπα. Άσε που έπρεπε να βγει να ψάξει και για δουλειά. Τα Μεγάλα Έργα είχαν τελειώσει. Ανέβηκε γρήγορα τα σκαλιά και βρέθηκε στο ισόγειο. Να τη πάλι μπροστά του αυτή η γριά με τα μαύρα γυαλιά και το ψάθινο καπέλο. Στεκόταν μπροστά στην είσοδο της πολυκατοικίας, από την έξω πλευρά, δίπλα σε μια άλλη γυναίκα, μάλλον φίλη της. Μόλις τον είδε τραβήχτηκε προς τα πίσω, σχεδόν έπεσε πάνω στην άλλη και ψέλλισε ίσα για ν ‘ ακουστεί «Ωχ, ο βρωμιάρης». Ο Κασίμ δε μιλούσε καλά ελληνικά αλλά τα καταλάβαινε όλα. Δεν έδειξε να τον ενοχλεί ο χαρακτηρισμός της γριάς και της έσκασε ένα χαμόγελο. Την φαντάστηκε να τον κοιτάζει σαστισμένα πίσω απ’ την πλάτη του.
Προχώρησε λίγα μέτρα μέχρι τη στάση του λεωφορείου. Απίστευτη κοσμοσυρροή και κομφούζιο. Μόλις ξεπρόβαλλε απ’ τη στροφή το βαρύ όχημα, βρέθηκαν κυριολεκτικά ο ένας πάνω στον άλλο. Παραχώρησε ευγενικά τη θέση του σε αρκετό κόσμο μέχρι που βρέθηκε στο τέλος της ουράς, τελευταίος. Την ώρα που το πόδι του ετοιμαζόταν να πατήσει στο πρώτο σκαλί, ένιωσε τον αέρα της κινούμενης πόρτας στο πρόσωπο. Γι’ άλλη μια φορά έτρωγε πόρτα.
Αυτό το τελευταίο δεν μπορούσε να το συνηθίσει κι ας του σύμβαινε από τον καιρό που πρωτοπάτησε το πόδι του στη χώρα. Βυθίστηκε σε σκέψεις, σαν το καράβι που τους μετέφερε όταν μπάταρε δυο ναυτικά μίλια έξω απ’ τη Χίο. Η γυναίκα του πνίγηκε στη θαλασσοταραχή και από θαύμα γλίτωσε ο ίδιος. Τις πρώτες μέρες φιλοξενήθηκε σ’ ένα εγκαταλελειμμένο σχολείο της κοινότητας αλλά όταν έγινε καλά, τον τράβηξαν να δουλέψει για ψίχουλα στο τίναγμα της ελιάς. Δεν του παρείχαν όμως και στέγη, κανείς δεν τον έβαζε σπίτι του. Κοιμόταν σε καλυβάκια τσοπάνων στην ύπαιθρο. Όταν είδε κι απόειδε μπήκε σ’ ένα καράβι για την πρωτεύουσα.
Πρέπει να περπατούσε πάνω από δύο ώρες. Διψούσε αφόρητα, τα πόδια του πονούσαν φριχτά, ένιωθε τα ρούχα κολλημένα επάνω του. Το κεφάλι του ήταν βαρύ, βούϊζε από τις σκέψεις κι από τη ντάλα του μεσημεριού. Σχεδόν ζαλιζόταν. Ένα θαλασσινό αεράκι χάιδεψε ξαφνικά τα ρουθούνια του. Αποφάσισε να βουτήξει στην πιο κοντινή παραλία. Άρχισε να τρέχει ξαφνικά, χωρίς ξέρει το γιατί.
Το αμέσως επόμενο πράγμα που θυμάται είναι να περνά μέσα από ένα άμορφο πλήθος, μια ανθρώπινη μάζα που τον κοιτούσε με το στόμα ανοιχτό. Δεν μπορούσε να φανταστεί την αιτία.

4. Η ώρα των κομπάρσων

Το βανάκι του M-Channel είχε μόλις παρκάρει στο τέλος του χωματόδρομου που έβγαζε στην παραλία. Ο Άρης και οι συνεργάτες του έβγαλαν βιαστικά απ’ το πίσω μέρος κάμερες, μικρόφωνα και άλλα σύνεργα. Ο τύπος στο τηλέφωνο, τους είχε μιλήσει για άγριο φονικό. Η στιγμιαία χαρά τους, όμως, δεν ήταν ανεξήγητη. Είχαν φτάσει πριν την αστυνομία.

«Έχουμε κοντά μας κάποιους απ’ τους αυτόπτες μάρτυρες, τους πρωταγωνιστές της φρικιαστικής αυτής τραγωδίας. Κυρία μου πείτε μας, που βρισκόσασταν την ώρα του αποτρόπαιου εγκλήματος, τι είδατε;»

«Λέγομαι Σούλα Μπάρδαση και είμαι αισθητικός. Καθόμουν ακριβώς μπροστά στους πρωταγωνιστές. Είδα αυτό το ανθρωπόμορφο κτήνος, αυτόν τον λεχρίτη, να μπήγει τα χέρια του στο λαιμό αυτής της ανυπεράσπιστης γριούλας. Τραγικό, πραγματικά τραγικό. Μου ‘ρχεται να βάλω τα κλάματα, συγνώμη…αχ…»

«Ευχαριστώ. Εσείς παιδιά, τι έγινε εδώ πέρα;»
«Κι εμείς εκεί μπροστά στη σκηνή καθόμασταν. Πάθαμε σοκ. Ο φίλος μου από δω, μάλιστα, αναρωτήθηκε τι σχέση μπορεί να είχε ο αλλοδαπός με την καημένη τη γριούλα»
«Γιατί δεν τρέξατε να τη βοηθήσετε;»
«Φοβηθήκαμε. Δεν ξέραμε τι μπορεί να έχει κρυμμένο στο παντελόνι του. Κανά μαχαίρι ίσως; Ποιός ξέρει. Μπορεί και όπλο»

«Εσείς κύριε, τι συνέβη, γνωρίζετε άλλες λεπτομέρειες, μπορείτε να περιγράψετε το δράστη;»
«Μην σπρώχνετε ρε παιδιά, κι εσείς λίγο πιο μακριά το μικρόφωνο. Ακούγομαι τώρα; Λέγομαι Κώστας Βασιλείου και είμαι καθηγητής σε γυμνάσιο. Οι σκηνές που αντίκρισα σήμερα είναι χαρακτηριστικές της αποδιοργάνωσης, της σήψης που επικρατεί στην ελληνική κοινωνία σε όλα τα επίπεδα. Οι σχέσεις που συνάπτουμε με τους συνανθρώπους μας χρειάζονται σύσφιξη όπως…όπως…»
«Κωνσταντίνε…»

«Ακούσατε κυρίες και κύριοι τις σκηνές που διαδραματίστηκαν στην παραλία Αλίμονου μπροστά στα μάτια των έντρομων κολυμβητών. Η ελληνική αστυνομία έχει στήσει ανθρωποκυνηγητό για τον εντοπισμό του δράστη αυτού του αποτρόπαιου και φρικιαστικού εγκλήματος. Ένα από τα ερωτήματα που προκύπτουν είναι γιατί ο δράστης επέλεξε μια πολυσύχναστη τοποθεσία…»

Μόλις Μ'όλης και ο Μορμόλης

Προειδοποίση: το κείμενο αυτό είναι γραμμένο εις την αδαμαντική. Αρκούν οι βασικές γνώσεις της διαλέκτου

-Ξέρετε κάτι; ΜΟΛΙΣ τώρα το σκέφτηκα!

Κρατήστε τον ενθουσιασμό που σκόρπισε το ΜΟΛΙΣ μόλις τώρα δγιότι σε τούτο δω το post θα σας μιλήξω για τις παγίδες που κρύβονται πίσω από το ΜΟΛΙΣ.
Το ΜΟΛΙΣ αν και μοιάζει να είναι άκακο είναι ιδγιαίτερα ύπουλο ως λέξη. Μπορεί να χρησιμοποιείται σε ορισμένες περιπτώσεις σκορπίζοντας ενθουσιασμό λόγω της νέας ανακάλυψης που προαναγγέλει, όπως είδαμε στο προηγούμενο παράδειγμα, αλλά δεν είναι λίγες οι φορές που δημιουργεί δυσάρεστα συναισθήματα σε αυτόν που το ακούει.

Το ΜΟΛΙΣ είναι τόσο ακριβές χρονικά που πολλές φορές γεμίζει τον ακροατή με άγχος. Πχ.
-Θα σου το στείλω ΜΟΛΙΣ φτάσω σπίτι.
Χωρίς να το συνειδητοποιεί ο ακροατής δέχεται ανεπαίσθητα ψυχολογική πίεση. Δε θα μου το στείλει σε λίγο, ούτε αργότερα, αλλά ΜΟΛΙΣ φτάσει σπίτι. Αν το έστελνε όταν φτάσει σπίτι δε θα υπήρχε κανένα πρόβλημα. Θα ξέραμε ότι κάπχοια στιγμή θα φτάσει ο συνομιλητής μας στο σπίτι και θα μας το στείλει. Αυτός όμως προτίμησε να το στείλει ΜΟΛΙΣ φτάσει σπίτι. Η ιδέα της μιας και μοναδικής στιγμής που αντιστοιχεί στο ΜΟΛΙΣ μας γεμίζει χωρίς λόγο με άγχος.

Σα να μη φτάνει όμως μόνον αυτό το ΜΟΛΙΣ μπορεί να δημιουργήσει ακόμη μεγαλύτερη δυσαρέσκεια στην περίπτωση που χρειαστεί να πράξει κάπχοια ενέργεια σε ακριβή χρονική στιγμή ο ίδγιος ο ακροατής. Πχ.
-Στείλτο μου ΜΟΛΙΣ φτάσεις σπίτι
Σε αυτήν την περίπτωση το ΜΟΛΙΣ, όπως αρέσκεται άλλωστε, συνοδεύεται από προστακτική. Ο ακροατής αυτή τη φορά δε νιώθει μόνον ασυναίσθητα το άγχος που δημιουργεί το ΜΟΛΙΣ από μόνο του, αλλά είναι πραγματικά επιφορτισμένος από ένα καθήκον, το όποιο πρέπει μάλιστα να εκτελεστεί σε δεδομένη χρονική στιγμή.

Ακόμη όμως και όταν το ΜΟΛΙΣ δε διοχετεύει τον ακροατή με άγχος, υπάρχει η πιθανότητα να τον περιγελάσει, κοροϊδεύοντας τον κατάμουτρα. Πχ
-Αντε ρε Γιάννη, σου έκανα 10 αναπάντητες κι εσύ με έγραψες κανονικά.
-Δε θα το πιστέψεις. ΜΟΛΙΣ σήκωσα το τηλέφωνο να σε πάρω
Πρόκειται για μια εξίσου συνηθισμένη χρήση του ΜΟΛΙΣ, το οποίο αναλαμβάνει τα βγάλει τα κάστανα από τη φωτχιά, το μόνο που καταφέρνει όμως είναι να δημιουργήσει στον ακροατή εκνευρισμό καθώς ο ίδγιος αντιλαμβάνεται εύκολα την κοροϊδία.

Κυκλοφορούν λοιπόν πολλών ειδών ΜΟΛΙΣ στην πχιάτσα γι αυτό και θεώρησα καθήκον μου μόλις συνέλλαβα την ιδέα να σας ενημερώσω φίλοι Αδαμαντιστές και μπλογκερς. Μην αφήνετε τους συνομιλητές σας να σας επιβάλλουν στενά χρονικά περιθώρια χρησιμοποιώντας το ΜΟΛΙΣ. Απαντήστε διπλωματικά λέγοντας τους ότι θα το πράξετε ΟΤΑΝ... Κι αν το ΜΟΛΙΣ που ακούσετε συνοδεύεται από κάπχοια φτηνή δικαιολογία, ε τότε δώστε τόπο στην οργή και αυτό το κακόμοιρο το ΜΟΛΙΣ μια λέξη είναι τι να πρωτοπράξει;

δΓιαμαντοΤεστ

Μάθε 16+1 (ή 3+14, 9+8, (3x4):2+11...) Πολύτιμες Άχρηστες Πληροφορίες για τα΄δΓιαμάντΓια’

Ο ιδεολογικός τομέας των ‘δΓιαμαντΓιών’ έπειτα από τη θερινή ανάπαυλα και την εβδομάδα προσαρμογής επιστρέφει ανανεωμένος στα καθήκοντά του. Η κακίτερη αρχή έγινε από τον αδερφό Μαρκ και το peugeot πόνημά του και τον hyperάσωτο αδερφό Ζpi…; Zpy...; Zbi...; -κάπως έτσι τον Helen- με την φίλο-και φτερό-σοφικακή ‘Ατέρμονη Αναζήτησή’ του .


Στο πλάισιο της σταδιακής προσαρμογής, κρίνεται απαραίτητη η ενασχόληση των μελών με θέματα που κρίνονται ‘προσβάσιμα’ και ‘ελαφρά’, τα οποία όμως συνάμα θα διαμορφώνουν και θα ενισχύουν ημιυπόγεια το αγενές και ανορθόδοξο πνεύμα που υποστηρίζουν και επιβάλλουν οι αρχές της ΔΓιαμαντοσύνης.
Η δημιουργία του παρακάτω ‘δΓιαμαντοΤέστ’ δημιουργήθηκε με αυτές τις προδιαγραφές. Διασκεδάζει και (παρα)μορφώνει.
Το τεστ αυτό δεν θα μπορούσε επ’-σε τσάκωσα!-ουδενί να είχε τον τίτλο ‘Μάθε Πόσο Δγιαμαντιστής Είσαι’, για το λόγο της λανθασμένης ελιτίστικης εικόνας που αυτός θα προέβαλε. Αντιθέτως επιχειρείται να δωθεί η αφορμή σε νέα μέλη να μάθουν μερικές πολύτιμες άχρηστες πληροφορίες για τα ‘δΓιαμάντΓια, το Γιάννη Σημαντήρα και τα μέλη της ‘ΠΑ.ΟΙ.ΔΓΙΑ.’.

*Όλες οι ερωτήσεις έχουν μία σωστή απάντηση, εκτός από μία που δεν έχει καμία σωστή, (αν και κάποια από αυτές ίσως και να αγγίζει την αλήθεια).

Ερωτήσεις:

1. - Ποια είναι η παρούσα ώρα που μεταδίδεται η εκπομπή που παρουσιάζει ο Γιάννης Σημαντήρας στον 102 Fm και ποιο το όνομα αυτής;

α.Την ώρα 19:00-20:00, ‘ΔγιαμάντΓια.’
β. Τις ώρες 22:00-00:00, ‘ΔγιαμάντΓια.’
γ..Τις ώρες 22:00-00:00, ‘Με του βοριά τα κύματα’.

2. - Από που πήρε το όνομά του ο ‘Δράκος Της Κοιλιάς’, επίτημο μέλος της αδερφότητας των δΓιαμαντΓιών;

α. Από την προσφιλή του συνήθεια, να δαγκώνει το καλοκαίρι τις ακάλυπτες κοιλιές των κοριτσιών στο δρόμο.
β. Από τους κατα συρροήν βιασμούς γυναικών που έχει διαπράξει, στις απόμερες περιοχές του ορεινού χωριού Κοιλιά (γειτονικό της Μοιλιάς, στο νομό Γρεβενών), απ’ όπου και κατάγεται.
γ. Από σχολικό παρατσούκλι, το οποίο προήρθε από την απάντηση που έδωσε στην ερώτηση του δασκάλου του ‘Ποιός είναι ο μεγαλυτερος εχθρός των ελαιοπαραγωγών;’ παρακούγοντας την απάντηση που του ψιθύρισε συμμαθητής του, που ήταν ‘ο δάκος της ελιάς’.

3. - Γιατί η επίσημη ηλεκτρονική διεύθυνση των ‘δΓιαμαντΓιών’ δεν ξεκινά με το τυπικό www;

α. Γιατί έπειτα από μακρά συζήτηση σχετικά με το θέμα που αφορούσε το δυσπρόφερτο και αντιραδιοφωνικό όνομα της ηλεκρονικής διεύθυνσης αποφασίστηκε η απλοποιησή της. Έτσι από www.paoidgia.blogspot.com απλοποιήθηκε σε paoidgia.blogspot.com.
β. Γιατί έτσι.
γ. Γιατί ο τεχνικός τομέα των ‘δΓιαμαντΓιών’ (Zpy & Mαρκ) έλαβε ρητή εντολή από τον Γιάννη Σημαντήρα, για την επ’ ουδενί χρησιμοποίηση του γράμματος ‘w’, που στα greekenglish λειτουργεί σαν ‘ω’. (σημ: Ο Γιάννης Σημαντήρας είναι ένθερμος υποστηρικτής της κατάργησης του ‘ω’.)

4. - Στην συναυλία των ‘Μωρών στη Φωτιά’ στο Μύλο, τον Απρίλιο του 2005, γιατί επενέβη ‘σεκιουριτάς’ για να επαναφέρει στην τάξη τον Γιάννη Σημαντήρα;

α. Γιατί ενώ ο Στέλιος Σαλβαδόρ τραγουδούσε, ανέβηκε στην σκηνή με δάκρυα και λυγμούς στην σκηνή και άρχισε να τον σφιχταγκαλιάζει και να του λέει ‘Στέλιο, σ’ αγαπώ!’
β. Γιατί σε στιγμή μουσικής έκστασης και ενώ ‘χτυπιότανε’, άρχισε να τραβά ένα μόνιτορ.
γ. Γιατί προτού ξεκινήσει η συναυλία, ανέβηκε αυθαίρετα στην σκηνή, πήρε το μικρόφωνο και άρχισε να προλογίζει ακατάπαυστα, να λέει την ιστορία πώς ο ίδιος άκουσε τα ‘Μωρά στη Φωτιά’ για πρώτη φορά, ατέλειωτα περιστατικά από τα ‘δΓιαμάντΓια’ που αφορούσαν το συγκρότημα, ανάλυση στίχων, μπλα, μπλα, μπλα...

5. - Ποιος/α έπασχε από καρκίνο του προστάτη και νοσηλευόταν στο Ιππογένειο;

α. Ο πατέρας του Δράκου Της Κοιλιάς.
β. Ο Γιάννης Σημαντήρας.
γ. Η μικρή Μαριλού.

6. - Τι είναι η ‘θερεμίνη’, και σε ποιά φράση την έχει αναφέρει ο Γιάννης Σημαντήρας;

α. Ουσία που περιέχεται σε ισοτονικά ποτά, η οποία βοηθά στην αναπλήρωση αλάτων μετά από άθληση, στην φράση: ‘Αμάν ρε Φένια, με τα ‘Μωρά στη Φωτιά’ σου! δεν έχω προλάβει να πιω και τη θερεμίνη μου... ‘, όταν, πριν ακόμη την αρχή της εκπομπής ζήτησε με sms τραγούδι από το εν λόγω συγκρότημα,
β. Μουσικό όργανο με οξύ ηλεκτρονικό ήχο, στην φράση: ‘Αμαν ρε Νικόδημε (Τριαρίδη), με αυτήν τη θερεμίνη σου...!’, για την χρήση που πράττει σε τραγούδι του Ντίνου Σαδίκη.
γ. Δημοφιλές αναλγητικό ως τα μέσα του προηγούμενου αιώνα όταν διακόπηκε η παραγωγή του έπειτα από την διαπίστωση σοβαρών παρενεργειών σε έμβρυα όταν οι μητέρες που κυοφορούσαν έπρατταν χρήση αυτού, στην φράση: ‘Αμάν ρε Δράκε με τις ερωτήσεις σου, με ζάλισες! για να συνέλθω τώρα θα πρέπει να κατεβάσω ένα κουτί θερεμίνες...’

7. -Τι έλεγε ότι έπραττε ο Γιάννης Σημαντήρας κατά την διάρκεια του δελτίου ειδήσεων στις 23:00, όταν αυτό διέκοπτε για μερικά λεπτά τα ‘δΓιαμάντΓια’;

α. Άκουγε τον ‘ανταγωνισμό’ για να διαμορφώσει ανάλογα το πρόγραμμα της δεύτερης ώρας της εκπομπής.
β. Έπαιζε φιδάκι στο κινητό του.
γ. Πήγαινε στο απέναντι περίπτερο της οδού Αγγελάκη όπου έτρωγε την καθηβραδυνή του ‘σοκοφρέτα’.

8. - Ποιος έχει στο ενεργητικό του, το κάψιμο 300 δίσκων βινυλίου και σε ποιο μέρος;

α. Ο Παναγιώτης Ψωμιάδης, έξω από γνωστό δισκοπωλείο στην οδό Αριστοτέλους, δίσκων που περιείχαν ανάστροφα σατανιστικά μηνύματα.
β. Ο Βασίλης Γκουνταρούλης, στον κήπο του σπιτιού του, σε μια επιλογή βινυλίων από τη δισκοθήκη του.
γ. Ο Γιάννης Σημαντήρας, στο πεζοδρόμιο της οδού Αγγελάκη, ως ένδειξη διαμαρτυρίας μετά από την αποχώρησή του από τον FM 101.

9. - Γιατί η ‘σλέιερ’ υπογράφει με ελληνικούς χαρακτήρες;

α. Γιατί ανήκει σε ακραία εθνικιστική οργάνωση που υποστηρίζει την διεθνή επιβολλή της χρήσης του ελληνικού αλφάβητου.
β. Γιατί το όνομά ‘Slayer’ είναι copyrighted και αν το μάθει το συγκρότημα θα την τρέχουν στα δικαστήρια για παραβίαση πνευματικών δικαιωμάτων. Για τον ίδιο λόγο όταν αποφασίζει να το γράψει με λατινικούς χαρακτήρες γράφει: ‘Slayeeeeeeee(εεε! πόσα ακόμη;)r’
γ. Γιατί δεν έχει βρει ακόμη, τον τρόπο να αλλάζει γραμματοσειρά στο κινητό της.

10. –Γιατί ο Γιάννης Σημαντήρας έχει την εμμονή να μεταδίδει κακιτέχνες που προέρχονται από την Σκαδιναβία;

α. Γιατί πριν μερικά χρόνια ένα καλοκαίρι, πρόσφερε ‘μύγδαλα σε μια Σουηδή τουρίστρια και εκείνη έκτοτε ως δείγμα εκτίμησης και ανταπόδοσης του στέλνει κάθε αξιόλογη μουσική κυκλοφορία της Σκαδιναβίας.
β. Διατηρεί μαζί με έναν ακόμη συνέταιρο, εταιρία η οποία είναι ο βασικός εισαγωγέας δίσκων από την Σκαδιναβία στη χώρα μας.
γ. Γιατί θέλει να παίζει μουσικές και τραγούδια που κάποιος μπορεί να τα ακούσει μόνο στην εκπομπή του.

11. –Πώς θα ονομαζόταν το τελευταίο πεντάλεπτο της εκπομπής ‘δΓιαμάντΓια’ κάθε Παρασκευή βράδυ, όταν αυτά αερίζονταν Δευτέρα-Παρασκευή στις 22:00-00:00, και σε ποιον θα ανήκε;

α. ‘Το Πεντάλεπτο του Αγανακτισμένου Συνακροατή’, στο οποίο θα έβγαιναν στον αέρα τηλεφωνήματα ακροατών που θα εξέφραζαν την συσσωρευμένη αγανάκτησή τους για την tetrisάθλια εκπομπή.
β. ‘Το Πεντάλεπτο του Ζάχου Χατζηφωτίου’, στο οποίο ο δημοφιλής bon viver θα σχολίαζε ένα θέμα της επικαιρότητας με το γνωστό γλαφυρό του τρόπο.
γ. Το Πεντάλεπτο της Ντινιώς’, πεντάλεπτο ραδιοφωνικού αέρα που θα άνηκε στην συνακροάτρια και εξέχων μέλος της ‘ΠΑ.ΟΙ.ΔΓΙΑ.’, Ντινιώ για να πράξει τη δική της εκπομπή.

12. –Ποια είναι, κατά τον Γιάννη Σημαντήρα, η επαγγελματική ιδιότητα του αδερφού Βασίλη -Zpy- Μπαγιάτη και για ποιο προσωπικό ζήτημα του πρώτου ζητηθήκαν οι υπηρεσίες του;

α. Δικηγόρος. Για την κατάθεση μήνυσης σε γείτονα του, ο οποίος έπαιζε ντραμς σε ώρες κοινής ησυχίας.
β. Προγραμματιστής. Για να ‘καθαρίσει’ τον οικιακό του υπολογιστή που γέμισε ‘ιούς’ και ‘σκουλίκια’ που κατέβηκαν από το internet.
γ. Προαγωγός. Για να του βρει ‘συντροφιά’ ένα Σαββατοκύριακο που έλειπαν από το σπίτι η γυναίκα και το παιδί του.

13. –Γιατί στις αφίσες των συναυλιών όπου τα ‘δΓιαμάντΓια’ είναι επικοινωνιακός χορηγός η λέξη ‘δΓιαμάντΓια’, κάτω από το σήμα του 102 Fm, αναγράφεται χωρίς τα δύο Γ (γάμα) που εμπεριέχει;

α. Γιατί επανειλημμένα πράττει την εμφάνισή του ο ‘Δράκος του τυπογραφείου’.
β. Γιατί οι αντικομφορμιστικοί κανόνες τις Δγιαμαντοσύνης (όπως η αναγραφή του ‘γ’ όπου αυτό προφέρεται) προορίζονται για εσωτερική κατανάλωση.
γ. Γιατί τελικά η ιστορία που λένε οι γαμαμάδες στα μικρά γάμα (για να φάνε όλο το φαΐ τους και να γίνουν κεφαλαία) που πράττει λόγο για το ‘Δράκο του Γάμα’, ο οποίος ως γνωστόν δαγκώνει τα ακάλυπτα Γάμα, δεν είναι μύθος αλλά πραγματικότητα.

(Σημ: Επιτρέψτε μου στην επόμενη ερώτηση να περιαυτολογήσω, έστω και στο τρίτο πρόσωπο.)

14. –Ποιο cd χάρισε το μέλος της ‘ΠΑ.ΟΙ.ΔΓΙΑ.’ Νάσος, στο Γιάννη Σημαντήρα κατα την πρώτη του επίσκεψη στο στούντιο του 102 Fm, και ποιο τραγούδι από αυτό έκλεισε την εκπομπή;

α. Γιάννης Κότσιρας, (cd και dvd μαζί), τίτλος ‘30 και κάτι’, το τραγούδι ‘Το σεντόνι’
β. Rage against the machine, το ομώνυμο πρώτο τους album σε limited edition χάρτινης συσκευασίας, το τραγούδι ‘Killing in the name’.
γ. Έφη Θώδη, τίτλος: ‘Σώπα, σώπα μη μιλάς’, το τραγούδι ‘Έφυγα από το σπίτι’.

15. – Σε τι εγχείρηση υπεβλήθει ο αδερφός Μαρκ, στις αρχές του κακοκαιργιού του 2005;

α. Αλλαγής φύλου.
β. Εμπρόσθιου χιαστού.
γ. Σκωληκοειδίτιδας.

16. –Τι έπραξε η Χριστίνα Χάσου, μέλος της ‘ΠΑ.ΟΙ.ΔΓΙΑ.’, στο ευρωπαΐκο κοινοβούλιο στις Βρυξέλλες;

α. Τοιχοκόλλησε τις θέσεις και τις αρχές της Δγιαμαντοσύνης έξω από το αυτό, ως άξιος αντιπρόσωπος των ΄δΓιαμαντΓιών. Η επιλόγη της αδερφής Χριστίνας από την ‘ΠΑ.ΟΙ.ΔΓΙΑ.’ έγινε τόσο για την άκρατη μαχητικότητά της, αλλά και για την σημειολογική αξία του υπεραδαμαντικού επιθέτου της. (Στα λατινικά ‘Hasou’, ωσάν να λέμε ‘ημιασούμε’.)
β. Πρωτοστάτησε σε διαδηλώσεις κατά της ευρωπαΐκής πολιτικής, σπάζοντας βιτρίνες και παρμπρίζ αυτοκινήτων .
γ. Παρακολούθησε εκπαιδευτικά προγράμματα.

17. –Τι δεν παραλέιπει να στέλνει η αδερφή Φένια, μέσω των μηνυμάτων της στην εκπομπή;

α. Στο διάολο τους Dwarves.
β. Φιλιά.
γ. Ιδιαίτερους χαιρετισμούς στην κυρία ΔΓιαμάντω από τα Φιλιατρά, στον κυρ’ Αρτέμη από την Αμφίκλεια, στον αγαπητό κύριο Ζαφείρη από το Διακοφτό Αχαΐας και στη γυναίκα του Σμαρούλα, στο θείο Ζήση στην Στουτγκάρδη, στην ‘ξαδέρφη του μπατζανάκι του γαμπρού της συννυφάδας της κουνιάδας της Κούλα στη Μελβούρνη, σε όλους τους νταλικέρηδες που περιμένουν το καράβι στο Μπάρι καλή υπομονή, σε όλους του ναυτικούς καλή επιστροφή, στις Ειδικές Δυνάμεις, στην Χωροφυλακή, στην Πυροσβεστική, σε όλους τους οδηγούς ταξί καλό δρόμο, και σε όλο τον κόσμο που ακούει την εκπομπή, να ‘ ναι όλοι καλά.

Απαντήσεις:

Σκεπτόμενοι να ακολουθήσουμε την τρέχουσα επιλογή που εφαρμόζεται στα έντυπα μέσα, να δώσουμε δηλαδή τις απαντήσεις αναποδογυρισμένες ώστε να είναι δύσκολα αναγνώσιμες κατά την διάρκεια διεξαγωγής του τεστ, ανέκυψε το πρόβλημα που έγκειται στο αναγκαίο αναποδογύρισμα ολόκληρης την οθόνης του υπολογιστή για να την ανάγνωση αυτών. Χωρίς άλλη επιλογη λοιπόν, δίνουμε τις απαντήσεις με την ορθή αναγραφή τους.

(Προειδοποιούμε όμως ότι όποιος κλέψει, θα του μηδενίσουμε το γραπτό.)

1:α, 2:α, 3:β, 4:β, 5:γ, 6:β, 7:γ, 8:β, 9:β, 10:Καμία, 11:γ, 12:α, 13:β, 14:γ, 15:β, 16:γ, 17:β.


Νάσος Αβδαρμάνης